2026-04-01 (Шәүүәл, 1447 йыл.) №4.
«Аллааһүммә раббәс-сәмәәүәәтис-сәбғи үә раббәл-ғәршил-ғәҙыиим, күн лии жәәран мин (ошо ерҙә кемдән ҡурҡһа, шуның исемен атау кәрәк) үә әхзәәбиһии мин халәәьиҡик, ән йәфрута ғәләййә әхәдүн минһүм әү йәтғаа, ғәззә жәәрукә үә жәллә ҫәнәәьүк, үә ләә иләәһә илләә әнт».
Мәғәнәһе: «Эй Аллаһ, ете күктең...
Үҫмер ҡыҙымдың әхирәттәре яңы телефондар, ҡиммәтле кейем-һалым, төрлө сәйәхәттәре менән маҡтанғанда, ул быны ауыр кисерә, көйә, ҡайһы саҡта илап та ала. Үҙе лә быға ояла, сөнки ундай әйберҙәрҙе ала алмауын аңлай. Шул уҡ ваҡытта ул туҡ, кейеме лә бар, барыһы ла өр-яңы, зауыҡлы. Әммә мин уны яңғыҙ...
Бала саҡта: «Үлем – күҙ менән ҡаш араһында, ахырзаман – аяҡ аҫтында», – тигән һүҙҙәрҙе өләсәй ауыҙынан йыш ишетергә тура килде. Нух пәйғәмбәрҙең туфан һыуынан, тереклектәр донъяһын һаҡлап алып ҡалыуы ла һүҙ урауында аңға һеңдерелде.
Яҙғы ташҡын осоронда, Нөгөш...
Ай-ай-ай
Бөгөн минең менән ныҡ насар бер хәл килеп тыуҙы. Ай-ай-ай. Мин илайым, сөнки миңә бик ҡыйын. Нисек иламайһың инде? Ай-ай-ай. Бер ай элек, Мәхсә менән Мәрзиәнең араһын боҙор өсөн, ниҙәр генә эшләмәнем. Ул саҡта ҡыҙҙар тасма тас килеп ирешкәйне, ә бөгөн ҡабат дуҫлашып киткәндәр.
Әйҙәгеҙ,...
Бисмиллалап, наҙлап, һәр бер таңды
Башлайым мин изге намаҙҙан.
Ғүмерҙәрем булһа, уҡырмын, тип,
Һорайым мин ихлас Хоҙайҙан.
Ғүмерҙәрҙе бирһәң, Хаҡ Тәғәләм,
Һаулығын да миңә йәлләмә,
Шатлыҡ-ҡыуаныстар килгән һайын,
Ихласлыҡтан донъя йәмләнә.
Ҡыуандырып атай-әсәйҙәрҙе,
Һөйөндөрөп...
