Замана әйтемдәре

• Елкәң йоҡалығын заманға һылтама.

• Балаларҙың, эйе, төрлөһө бар: телле-телһеҙе − ғәйеп үҙебеҙҙә.

• Торғон һыуҙың тәмһеҙ балығы ла...

• Уңыш йыйғас, туй үткәреү, ҡор тарҡатмау – яҡшы эштер!

• Тәфтиләүҙәр әле лә бар. Бар ғәрәсәт, бар хәсрәт.

• Яҡшы кеше булды, тип әйтерлек балаларың ҡалһын ине.

• Түбәләрҙе сүкегән үкенестән файҙа юҡ.

• Тубыҡланма, һөрлөгөп йөрөмәгән заттан икәнлегеңде онотмаһаң, тимәк, бөтмәгәнһең әле.

• Хәтер өсөн һын-һәйкәлдәр яһауҙың кәрәге юҡтыр, тим.

• Халыҡ араһында һүҙҙәр күп булыр. Хәйерһеҙен ишетмәү хәйерле.

• Ысын дуҫ илата әйтер, дөрөҫөн әйтер; дошман көлдөрә әйтер, ҡаҡ таҡтаға ҡалдырыр.

• Балаларҙың хәтерен һаҡлайым тиһәң, аунап үҫкән урындығын мейескә яҡма.

• Күңел берлеге булған ерҙә бушлыҡҡа урын юҡ.

• Маҡтап күккә мендермәҫһең, яманлап ергә һеңдермәҫһең.

• Алтылағы илгә ҡайтһа, алтмыш йәшәр күрә килер замандар һүҙҙә генә ҡалмаһын ине.

• Уйлай торғас, хыялыйға әйләнергә була. Уйыңды туҡтатһаң, донъяның мәғәнәһе бөтә. Был һәләт һәр кемгә лә бирелмәйҙер.

• Тупраҡтан яралғанбыҙ. Шунда һуңғы ҡайтыуыбыҙ.

• Үҙеңдән башҡаға ышанма!

• Мөхитте үҙең булдырырға тейешһең.

• Бәндәләрем минең рәхмәтемдән ҡасыр, тип, Аллаһу Тәғәлә Ҡөрьәндә ямғыр тураһында әйткән. Ялҡауға – ял тиһәк, ул да яуыуынан туҡтаһа, нишләмәк кәрәк!?

• Ерҙә ныҡ баҫып торғаныңда барыһы ла , «сват та брат». Саҡ ҡына бәүелдеңме, улар ситкә ҡаса. Ундайҙарҙан баш эйеп ярҙам һорау –мәғәнәһеҙлек.

• Ашҡа бешкән ҡаҙанға яҡын булмаҫ.

• Ҡандан ҡурҡҡан күрәләтә ҡырмыҫҡаны ла тапамаҫ.

• Кейем кәүҙәне түгел, кәүҙә кейемде йөрөтә. Кешенең иң яҡшы кейеме –яҡшы холоҡ. Ә нигеҙҙә – һинең иманың.

• Вәғәз һөйләүсенең иң бөйөк сифаты – кәрәк нәмәне әйтеү генә түгел, кәрәкмәгәнде өндәшмәй ҡалыу ҙа ул.

ФӘНҮЗӘ БИКҠУЖИНА, ӨФӨ.