Ҡорбан салыу Аллаһу Тәғәләгә яҡынайта!
«Ҡорбан» һүҙе ғәрәп телендәге «ҡаруба» һүҙенән алынған. Был һүҙ яҡынайыу тигән мәғәнәне бирә. Дин тотҡан кешеләрҙең маҡсаты – Аллаһу Тәғәләгә яҡынайыу, Уның ﷻ рәхмәтенә ирешеү.
Раббыһының ризалығы өсөн ҡорбан салдырған кеше, оло фазиләттәргә ирешә.
Беренсенән, ул йәмғиәттә берҙәмлекте нығытыуға сәбәпсе була, сөнки был дини йола үҙ-ара ярҙам ҡулы һуҙыуҙы ла күҙ уңында тота. Ҡорбан салдырған инсан үтәлгән ғибәҙәте өсөн дә, мохтажлыҡта көн иткән ҡәрҙәштәренә ярҙам иткәне өсөн дә ҙур сауапҡа ирешә.
Икенсенән, был йола Раббыбыҙға рухи яҡтан яҡынайта. Кеше бит ҡай саҡ беҙгә был тормошта бирелгән бар ниғмәттең ысын хужаһы – Аллаһу Тәғәлә булыуын онотоп китә. Был үҙ сиратында тәкәбберлеккә алып килә. Ҡорбан салдырған кеше бар ниғмәттәр өсөн Раббыһына рәхмәтен белдереп, Аллаһу Тәғәләнең ризалығына ирешә.
Өсөнсөнән, ҡорбан салыу донъяға ҡарата заһитлыҡты көсәйтә, йәғни, йөрәген Аллаһу Тәғәләнән башҡа бөтә нәмәнән бушатырға тырышҡан бәндә мал-мөлкәткә йәбешеп ятмай.
Дүртенсенән, ҡорбан салдырыу беҙгә Ибраһим һәм Исмәғил ғәләйһис- сәләмдәрҙең Аллаһ алдындағы күндәмлеген иҫебеҙгә төшөрә.
Бишенсенән, ҡорбан салдырыу гонаһтарыбыҙҙың ғәфү ителеүенә сәбәпсе була. Ҡылған ғибәҙәттәребеҙҙе етешһеҙлектәрҙән арындыра. Пәйғәмбәребеҙ ﷺ үҙенең һөйөклө ҡыҙына: «Йә, Фатима, ҡорбанлығыңдың эргәһендә тор. Салған саҡта ергә тамған тәүге ҡаны менән һинең гонаһтарың кисерелер», – тип юҡҡа ғына әйтмәгән бит.
Аллаһ ризалығын өмөт итеп салған ҡорбандарыбыҙ ҡабул булып, барыбыҙға ла Аллаһу Тәғәләнең киң рәхмәтенә ирешергә насип булһын!
