Исламда бәхәс тураһында
Исламда бәхәс тураһында
Әгәр һинең менән берәйһе бәхәскә инһә, өндәшмә, һинең өсөн фәрештә яуап бирә. Әгәр һин бәхәскә инһәң, шайтан ҡушыла, фәрештәләр китә. Бәхәстә дөрөҫлөк юҡ, сөнки унда һәр кем бер-береһен кәмһетеп, үҙ һүҙен өҫтөн сығарырға теләп, гонаһҡа керә.
Беҙҙең иң зәһәр дошманыбыҙ – ул мин- минлек сире. Беҙҙең аҡылыбыҙ күп ваҡыт беҙгә хыянат итә. Ул йыш ҡына кәмселектәребеҙҙе үҙебеҙҙең күҙҙебеҙҙән йәшерә, килеп сыҡҡан аңлашылмаусанлыҡҡа, ҡар-шылыҡтарға башҡаларҙың кәмселектәрен сәбәп итеп күрһәтә. Ни тиклем күберәк бәхәсләшкән һайын, шул тиклем насарыраҡ, сөнки бәхәстә фәрештәләр юҡ, ә шайтандар һөйөнә: «Күрҙегеҙме, беҙ фетнә ҡылдыҡ, улар ирешәләр». Ғәйбәт ишеттегеҙ икән, шулай уҡ барып, бәхәскә кереүҙең кәрәге юҡ. Ғәйбәтсе – ул урамдағы бысраҡ соҡор кеүек, әгәр уға барһаң, үҙең бысранаһың. Әгәр ул ғәйбәтте йөрәгеңдә йөрөтһәң, ул һиңә зыян килтерә, әгәр Аллаһҡа тапшырып, онотһаң, һөйләүсегә зыян килтерә. Аллаһҡа тапшырыусы: «Йә Раббым! Ошо әшәке телле кешенең һүҙенән Һиңә һыйынам», – тиер. Артабан, әлбиттә, ул кешене, ҡыйын булһа ла, ғәфү итеү. Иблис әйткән, был доньяла минән дә гонаһлыраҡ кешеләр бар (риүәйәт), кемдәр тигәс, кешене ғәфү итмәүселәр, тигән. Аллаһу Тәғәлә ғәфү итә, хатта гонаһын сауапҡа алыштыра, ә бәндә – юҡ, мин ғәфү итмәйем, ти. Бәндә маҡтанып, тәкәбберләнеп, мин-минлеген күрһәтеп, үҙен Аллаһтан өҫтөн ҡуя. Аллаһу Тәғәлә барыбыҙҙы гонаһтарҙан Үҙе һаҡлаһын!
