Шырпы уйынсыҡ түгел

«Уттың ялы-ҡойроғо юк», «Һыуҙан ҡала, уттан бер ни ҙә ҡалмай», – тигән мәҡәлдәр беҙгә янғындың ниндәй ҡурҡыныс икәнлеген иҫкәртеп торһа ла, балалар, ниңәлер, шырпы менән уйнарға ярата.

Алты ғына йәшлек Муса менән дә шундай хәл булды. Атаһы тиктормаҫ малайҙың ҡулынан шырпыны бер нисә тапҡыр тартып алды. Янғын эҙемтәләһе тураһында ла иҫкәртте. Муса барыһын да аңлаған кеүек булды, әммә өйҙә яңғыҙ ҡалғас, нимә менән булышырға белмәй, шырпыға тотондо. Бер нисә мәртәбә тоҡандырып ҡараны. Шат йылмайҙы. Янған шырпы бөртөгөн ҡулда күпме тота алырмын икән, тип хатта бармағын да яндырҙы.

Ҡапыл бәләкәй генә осҡон өҫтәлдә ятҡан апаһының документтары өҫтөнә төшөп, тоҡанып китте. Янғын тәҙрә ҡорғандарына эләкте. Нисек кенә тырышһа да Муса ут-ялҡынды туҡтата алманы. Әл дә атаһы күрше бүлмәлә булып сыҡты. Ул янғын һүндереү хеҙмәттәренә шылтыратты. Улар тиҙ генә килеп етеп, утты һүндерҙеләр. Бәхеткә күрә, үҙҙәре тере ҡалды. Шулай ҙа өйҙәге бар йыһазды яңыртырға тура килде. Атаһы Муса өсөн бик борсолғайны, әл дә уға бер ни ҙә булманы. Шул саҡ Муса барыһын да аңланы. Атаһынан ғәфү үтенде. Башҡаса шырпы менән уйнамаҫка һүҙ бирҙе. Үҙ хатаһын аңлаған Мусаны атаһы артыҡ ныҡ әрләмәне, тик өлкәндәр һүҙен тоторға кәрәклеген иҫкәртеп ҡуйҙы.

РӘЙСӘ ЯҠУПОВА ТӘРЖЕМӘҺЕ