Шайтан яҙмалары
Өҫтәтеп ал!
Мин бөгөн, беләһегеҙме, нимә эшләнем? Һа-һа-һа! Бәһәрҙең эсе ауыртыуына сәбәпсе булдым. Нисек һыҙланды ул, нисек һыҙланды! Һа-һа-һа! Һеҙ күрһәгеҙ ине! Тәгәрәп ятып көлөр инегеҙ. Һа-һа-һа! Саҡ ҡына түҙеп тороғоҙ, хәҙер бәйнә-бәйнә барыһын да һөйләп бирәм.
Бөгөн Бәһәрҙең әсәһе төшкө ашҡа ҡыҙының яратҡан ризығын: дөгө менән яҫмыҡ бешерҙе. Өҫтәл артына ултырыу менән Бәһәр ҙур табаҡтан дөгөнө сеүәтәһенә һоҫа башланы. Тик һауытындағы ризығы уға аҙыраҡ һымаҡ тойолдо. Мин уға: «Бәһәр, ҡәҙерлем, тағы бер аҙ өҫтә!» – тинем. Бәһәр дөгөнө сеүәтәһенә өйөбөрәк һалды. Һа-һа-һа!
Мин уны артабан ҡоторттом: «Ҡәҙерлем минең, әсәйеңдең шул тиклем тәмле итеп бешергәнен беләһең дә инде. Тағы ла өҫтәтеп ал, Бәһәр! Тағы өҫтәй бир». Бәһәр мине тыңланы, сеүәтәһен яңынан тултырҙы. Һа-һа-һа. Шунан майҙа кетерҙәп кенә бешкән ризыҡты, ҡабаланып-ҡарһаланып ашай башланы. Ул үҙенә күпме ризыҡ еткәнен дә, ҡасан туҡтарға кәрәклеген дә онотто. Бары тик һоғондо ла һоғондо. Етмәһә ашай-ашай ҙа, газлы һыу эсеп ебәрә: ике ҡалаҡ дөгө, бер йотом газлы һыу, ике ҡалаҡ дөгө, бер йотом газлы һыу, ике ҡалаҡ дөгө, бер йотом газлы һыу...
Ул шул тиклем күп ашаны, уның хатта эсе ҡабарып сыҡты. Һа-һа-һа! Оһ, убыр кешеләрҙе нисек яратам мин! Һеҙ артығын ашаған һайын мин ниндәй ләззәт кисерәм! Һеҙҙең убырлыҡ шул тиклем оҡшай, сөнки ашҡаҙанығыҙҙы артығы менән тултырғас, һеҙ китап та уҡый алмайһығыҙ, өйгә эшегеҙҙе лә эшләгегеҙ килмәй. Мәҫәлән, мәсеткә барырға тейеш икәнһегеҙ ти, әммә һеҙ хатта унда ла бара алмайһығыҙ. Шул тиклем ауырайған кәүҙәгеҙҙең бер нимә эшләгеһе килмәй. Һеҙ ҙә Бәһәргә әйләнәһегеҙ. Һа-һа-һа! Ана бит ул: ярты көн буйына эсенән түҙә алмай. Һа-һа-һа! Ярты көн инде уның башы әйләнә. Һа-һа-һа!
Афарин, Бәһәр! Һеҙгә лә унан убырлыҡҡа өйрәнергә кәрәк. Һа-һа-һа!
