Йома көндәрендә Мөхәммәд ғәләйһис-сәләмгә салауат әйтеү

Йома көндәрендә Мөхәммәд ғәләйһис-сәләмгә салауат әйтеү

Йома көндәрендә Мөхәммәд ғәләйһис-сәләмгә салауат әйтеү

Эй мөьминдәр һәм мөьминәләр! Мөхәммәд ғәләйһис-сәләмгә һәр көндә, һәр ваҡытта, һәр миҙгелдә, һәр сәғәттә күп итеп салауат әйтегеҙ! Аллаһу Тәғәлә һеҙҙе, һис шикһеҙ, дәһшәт һәм афәттәрҙән, ғазаптан һәм язанан азат итер, ер һәм күктәр урындары менән алмашып ауышҡас, юғары йәннәттәргә керетер.

 

Әш-Шиблиҙән (Аллаһ унан риза булһын) хикәйә ителгәнсә, ул: “Күршеләремдән бер ир үлгәс, мин уны төшөмдә күрҙем һәм хәле хаҡында һораштым.

Ул миңә: "Эй Шибли! Минең башымдан оло ҡурҡыуҙар уҙҙы! Миңә һорау бирелде лә минең телем унан тетрәнеп бәйләнде. Минең яныма ике фәрештә килде лә береһе мине ғазапларға ынтылды. Шул ваҡыт эргәмдә бик матур бер зат пәйҙә булды. Минең улай матур йөҙлө затты бер ваҡытта ла күргәнем булманы. Ул фәрештә менән минең араға кереп баҫты.

Мин унан: "Һин кем?" – тип һораным.

Миңә үҙенең дәлилен бәйән иткәндән һуң ул: "Мин – фәрештә. Аллаһ мине Мөхәммәдкә ﷺ салауат әйтеү сауабынан яралтты, ә һин иһә Мөхәммәд ғәләйһис-сәләмгә салауатты күп әйтә инең. Шунлыктан Аллаһ рөхсәте менән мин һине һәммә ҡайғыларҙан һәм тамуҡ уттары ғазабынан азат итермен, мин һине йәннәткә керетмәйенсә ҡалдырмам һәм һинән айырылмам", – тип әйтте", – тигән.

Мөхәммәд ғәләйһис-сәләмгә салауат әйтеүҙән йөҙ бормағыҙ, беҙ шул сәбәптән йәһәннәм эҫелегенән ҡотолдок, ә ул урын – ни яман ерҙер!

Аллаһу Тәбәрәкә үә Тәғәлә Мусаға: "Эй Муса! Әгәр телең – һүҙемә, ҡарашың нуры – күҙемә, ишетеүем – ҡолағыңа яҡыныраҡ булыуын теләһәң, дуҫым Мөхәммәд ғәләйһис-сәләмгә салауатты күп итеп әйт!" – ти.

 

 

Илшат Хафизиҙың “Салауат–шәрифтәр” китабынан

2026-06-01 (Зөлхизә, 1447 йыл.) №6.


Аллаһу Тәғәләнең Ҡөҙрәте менән килгән бәхет

Йырлаған һайын гел генә хискә бирелеп, йә булмаһа, үткәндәр иҫкә төшөп, һағыштарға күмелеп китеп йырлайым. Ошо мәлдә ауыр саҡтар иҫкә төшөп, күҙҙәремә йәштәр тулып, йөрәгем һыҡтап ала.   Балаларымдың береһен етәкләп, икенсеһен күтәреп, яңғыҙ аҡҡош кеүек ике яр ситендә тороп ҡалған ваҡыттар,...


Ирем өйҙә ҡунмай

Тормош иптәшем һуңғы ваҡытта әсәһе менән өләсәһенә күп иғтибарын бүлә. Шуға күрә мин үҙемде икенсе планда һымаҡ тоям. Ул шундай мөнәсәбәтте улар алдындағы яуаплылыҡ менән аңлата: атаһы вафат булғас, әсәһе яңғыҙ ҡалды, улар ярҙамға мохтаж, ти. Хәҙер ирем төнөн өйҙә ҡунмай, өй, балалар – барыһы...


ҺОРАУҘАР ҺӘМ ЯУАПТАР

Әйтегеҙ әле, зинһар: ҡатынына «атайың менән әсәйеңдән алып китәм дә, улар менән аралашмаясаҡһың» тигән шарт ҡуйған ир кешегә уның хаҡ түгеллеген һәм был осраҡта ундай шарттың ҡуйылмаҫҡа тейешлеген нисек аңлатырға? Ирегеҙҙең һеҙгә, атай-әсәйең менән аралашма, тип шарт ҡуйыуы дөрөҫ...


Яулыҡ ябыныу − күркәм ғәҙәт

Беҙ бәләкәйҙән ишетеп үҫкән «Ағас күрке – япраҡ, кеше күрке − сепрәк» тигән мәҡәл кейемде нисек һайларға кәрәк икәнлеген өйрәтә. Кейем-һалым ҡиәфәтеңә килешле лә, уңайлы ла, өҫ-башыңды ҡапларға ла тейеш. Ә инде мосолман ҡатын-ҡыҙы матур кейенеп кенә ҡалмай, башын да ҡапларға тейеш икәнлеген һәр кем...


Тәһәжжүд намаҙы доғаһы

Ибне Ғәббәстең әйтеүенсә (шаһитлығынса), төндә тәһәжжүд намаҙына торғанда, Пәйғәмбәребеҙ Мөхәммәд ﷺ ошо доғаны уҡыған: «Аллааһүммә ләкәл-хәмдү әнтә ҡаййимүс-сәмәәүәәти үәл-арды үә мән фииһиннә үә ләкәл-хәмдү әнтә нуурус сәмәәүәәти үәл-арды үә мән фииһиннә үә ләкәл-хәмдү әнтә...