Мөхәммәд пәйғәмбәр ﷺ

Мөхәммәд пәйғәмбәр ﷺ

Ҡорайыштарҙың Пәйғәмбәргә ﷺ нәфрәте

Хаж мәле яҡынлаша. Ҡорайыштар, Пәйғәмбәр ﷺ тирә-яҡ төбәктәрҙән хаж ҡылырға килеүселәрҙе исламға саҡыра башлар, тип ҡурҡа.

Быны булдырмаҫ өсөн улар, хажиҙарға Мөхәммәд ﷺ тураһында нимә әйтергә, тип бергәләп һөйләшергә йыйыла. Берәүҙәр тәҡдим индерә: «Беҙ уны сихырсы тип әйтәйек». Икенселәре: «Ә бәлки, ул - үҙенең фантазиялары менән йәшәгән еңел аҡыллы шағир, тип әйтергәлер», − ти. Өсөнсөләре ҡаршы килә: «Юҡ, беҙ уны, аҡылдан яҙған, тип бөтәһен дә ышандырырға тейешбеҙ», − тип ҡырт киҫә. Ниһайәт, хәл итәләр: килгән хажиҙарға Мөхәммәд ﷺ хаҡында, ул − ата менән улды, ир менән ҡатынды һәм туғандарҙы бер-береһенән айырта торған сихырсы, тип һөйләргә, тигән уртаҡ фекергә киләләр.

Мәжүсиҙәр, хажиҙарҙың Мәккәгә инә торған юлына сығып: «Үҙен пәйғәмбәр тип атаусы сихырсынан һаҡланығыҙ! Ышанмағыҙ уға!» − тип ҡысҡыралар. Бөтәһенән дә нығыраҡ Әбүләһәб яр һалып аҡыра.

Һәм бына хаж ваҡыты килеп етә. Пәйғәмбәребеҙ ﷺ хажиҙар туҡтаған һәр урында уларҙы бер Аллаһҡа ышанырға саҡыра һәм ислам тураһында һөйләй. Ләкин, ул ҡайҙа ғына бармаһын, артынан Әбүләһәб эйәрә һәм: «Ышанмағыҙ уға, ул − алдаҡсы!» − тип ҡысҡырып йөрөй. Ул йылды хажда булып ҡайтҡан ғәрәптәр, үҙ илдәренә ҡайтҡас, Мәккәлә Пәйғәмбәр ﷺ барлығын һөйләйҙәр, шулай итеп, Аллаһ Рәсүле хаҡында хәбәр бөтә тирә-яҡҡа тарала.

Мөхәммәдте ﷺ ислам таратыуҙан туҡтатып булмағанды күреп, ҡорайыштар уны аҡылдан яҙған, иҫәр, тип уның һәр һүҙенән көлә башлайҙар. Пәйғәмбәр ﷺ яндарынан үтеп киткәндә, бер-береһенең ҡабырғаһына төртөп: «Ҡара инде, ошо кешегә күктән аят төшә тиме? Аллаһ Үҙенең Илсеһе итеп оошоно ебәргәнме?» - тиҙәр.

Пәйғәмбәргә ﷺ иң ҙур дошманлыҡ ҡылыусыларҙан Нәдр ибне Харис була. Ул Рөстәм һәм Исфәндиәр исемле фарсы батшалары тураһындағы риүәйәттәрҙе ятлап ала һәм Пәйғәмбәр ﷺ артынан йөрөп, шул риүәйәттәрҙе һөйләй, шунан: «Минең хикәйәт Мөхәммәдтекенән ни ере менән кәм?» − ти. Ул бик матур тауышлы йырсы ҡолбикә һатып ала. Әгәр берәй ерҙә кемдеңдер ислам ҡабул итеүен ишетһә, Нәдр уға ошо ҡол ҡатынды ебәргән − был кешене, йырҙар йырлап, шарап менән һыйлаһын, һәм теге Аллаһ диненән баш тартһын өсөн.

Ҡорайыштар Пәйғәмбәргә ﷺ: «Әйҙә, былай эшләйек: һин бер йыл беҙҙең илаһтарға табын, ә икенсе йыл беҙ һинең Аллаһҡа табынырбыҙ. Әгәр һинең Аллаһың беҙҙекенән яҡшыраҡ икән, беҙ унан күберәк файҙа алырбыҙ, әгәр инде беҙҙең аллаһтар һинекенән һәйбәтерәк булһа, һин уларҙан күберәк файҙа алырһың», − тиҙәр. Һәм шунда Пәйғәмбәргә ﷺ аят төшөрөлә (мәғәнәһе): «Әйт, «Эй һеҙ, кафырҙар! Һеҙ табынған нәмәгә мин табынмайым».

Мәжүсиҙәр, Пәйғәмбәрҙең ﷺ кешеләр менән ислам тураһында әңгәмә үткәреүен күреп ҡалыу менән, уның һөйләгәнен ишетмәһендәр өсөн, шунда уҡ тауыш күтәрәләр. Мөхәммәдкә ﷺ ен-шайтандар ярҙам итә, уларҙың һүҙҙәрен ҡабатлай ул, тиҙәр. Икенселәре, ошо йәтим байғоштан башҡа беҙҙең арала пәйғәмбәр булырға лайыҡлыраҡ кешене Аллаһ тапманымы икән ни, тип аптырашҡан. Өсөнсөләр иһә, пәйғәмбәр - ул ҡулында ошо донъяның байлығы булған һәм халыҡ менән идара иткән хаҡим булырға тейеш, тип раҫларға тырышҡан. Һөҙөмтәлә, мәжүсиҙәр тарафынан Пәйғәмбәребеҙгә ﷺ ошо яғылған ялалар тураһында күп Ҡөрьән аяттары төшөрөлә.

Аллаһ Рәсүлен хурлаусылар араһында Хәләф улдары Умая менән Убай ҙа була. Убай һәр ваҡыт Пәйғәмбәребеҙгә ﷺ төрлөсә янай. Бер ваҡыт ул уға: «Эй, Мөхәммәд ﷺ! Минең бер атым бар. Ҡасан да булһа, мин уға менәсәкмен һәм һине үлтерәсәкмен», − ти. Уға яуап итеп, Аллаһ Рәсүле ﷺәйтә: «Аллаһ ҡушҡан булһа, мин һине үҙем үлтерәсәкмен».