Мөхәммәд пәйғәмбәр ﷺ

Мөхәммәд пәйғәмбәр ﷺ

Мөхәммәд пәйғәмбәр ﷺ

Аллаһтың Һөйөклөһөнә ﷺ утыҙ биш йәш тулғанда, ҡорайыштар Ҡәғбәне ҡайтанан төҙөргә ҡарар ҡыла. Ибраһим пәйғәмбәр  тарафынан эре таштарҙан һалынған бина ташҡын һыуҙар ағымынан бик ныҡ зыянлана, стеналарында ярыҡтар барлыҡҡа килә. Оҙаҡ икеләнгәндән һуң уны Ибраһим пәйғәмбәр  һалған нигеҙенә тиклем һүтәләр. Нигеҙендәге дәү таштарҙың береһен ҡуҙғата башлағас, бөтә Мәккә ҡалаһы һелкенә. Һәм ҡорайыштар нигеҙҙе элеккесә ҡалдырырға ҡарар итә.

 

Мәккә кешеләре Ҡәғбәне төҙөргә фәҡәт хәләл юл менән табылған таҙа аҡсаларҙы ғына файҙаланырға хәл итә. Артабан эштәр Мәккәлә йәшәүсе ырыуҙарға бүлеп бирелә. Һәр ырыу Ҡәғбәне күтәреүгә төҙөлөш материалдары йыя. Мөхәммәд тә ﷺ үҙенең ырыуҙаштары менән бергә таш ташый. Бөтә кәрәк-яраҡтарҙы йыйып бөткәс, мәккәләр Ҡәғбәне тергеҙеү эшен башлап ебәрә: ир-егеттәр таш күтәрә, таш һала, ҡатындар иҙмә әҙерләй.

Әммә стенаға Ҡара Ташты беркетеүгә барып еткәс, эш туҡтап ҡала. Биш көн буйы ҡыҙыу бәхәс бара, сөнки һәр бер ырыу, был дәрәжәле вазифаны башҡарырға үҙенең вәкиле лайыҡлы, тип иҫәпләй. Ниһайәт, эш ҡан ҡойошҡа барып етә яҙғас, Әбүүмәй ырыуының аҡһаҡалы әбү Муғира тәҡдим индерә: «Йәмәғәт, кем беренсе булып ошо ишек аша Ҡәғбә ихатаһына килеп инә, шул кеше беҙҙең бәхәсте хәл итһен». Барыһы ла ризалаша. Аллаһ ихтыяры менән ҡапҡанан Мөхәммәд ﷺ килеп инә. Кешеләр шатланып, был кешегә ышанып була, ул − Әмин (ышаныслы), уның ҡарарын бер һүҙһеҙ ҡабул итәсәкбеҙ, тиҙәр. Бәхәсләшеүселәрҙе тыңлап бөткәс, буласаҡ Пәйғәмбәр ﷺ ҙур туҡыма киҫәге килтереүҙәрен һорай. Уны йәйеп, өҫтөнә Ҡара Ташты һала һәм ырыуҙарҙың вәкилдәренә, туҡыманың ситтәренән тотоп, Ҡара Ташты стенаға күтәрергә ҡуша. Ә инде уны элекке урынына Аллаһ Һөйөклөһө ﷺ үҙе урынлаштырып ҡуя.

 

Ҡорайыштар Ҡәғбәне яңыртып төҙөгәндә, буласаҡ Пәйғәмбәр ﷺ башҡалар менән бергә таш ташый. Бүтәндәр ташты яурындарына күлдәктәре аша һалып күтәрә. Мөхәммәд ﷺ иһә яланғас яурынына һала. Быны күреп, Мөхәммәдтең ﷺ атаһы менән бер туған ағаһы Ғәббәс: «Күлдәгеңде сисеп, яурыныңа һал», − ти. Мөхәммәд ﷺ күлдәген сисергә тотона, шул ваҡытта кәүҙәһенең түбәнге өлөшө асыла башлай. Шул мәлдә үк ул аңын юя. Һуңынан Ғәббәстең:»Һиңә ни булды?» − тигән һорауына ул: «Мин күктән: «Эй, Мөхәммәд ﷺ, изарыңды бәйлә», − тигән тауышты ишеттем, − тип яуап биргән. Ғаләмдәр Раббыһы буласаҡ Пәйғәмбәрҙе ﷺ шулай ҡурсалаған.

 

 

 

Был ваҡытта төҙөлөш өсөн әҙерләнгән хәләл йыйым бөтә, һәм Ҡәғбәнең майҙаны алты метрға бәләкәйерәк килеп сыға. Элекке Ҡәғбә урынына ҙур булмаған ярым түңәрәк стена төҙөп ҡуялар − был ошо урындың да Ҡәғбәгә ҡарағанын күрһәтеүсе билдә була. Хәҙер был урын «Исмәғил ташы» («Хиджр Исмәғил») тип атала. Стенаның бейеклеге 15 метрға еткәс, уның эсенә алты бағана ултырталар һәм Ҡәғбә бинаһының башын ябып ҡуялар. Быға тиклем Ҡәғбәнең бағаналары ла, ҡыйығы ла булмай.

Тергеҙелгән Ҡәғбәнең бинаһы квадрат рәүешендәрәк була. Диуарҙарҙың (стеналарҙың) бейеклеге − 15, оҙонлоғо − 12 һәм киңлеге 10 метрға етә. Ә Ҡәғбә эсенә рөхсәт бирелгән кешеләр генә инһен өсөн, унда 2 метрлыҡ ишек ҡуйыла.

 

(Дауамы бар. Башы гәзиттең үткән һандарында)

 

 

Магомед Гамзаевтың «Мөхәммәд Пәйғәмбәр» китабынан

 

2026-06-01 (Зөлхизә, 1447 йыл.) №6.


Аллаһ ҡоло булыу − иң оло дәрәжә

Был һүҙҙе бәләкәйҙән ишетеп үҫтем: әсәйем ҡайһы саҡ, беҙ, балалар, берәй нәмәне яңылышыраҡ эшләһәк, асыуһыҙ ғына: «Иии Аллаһ ҡоло, нишләп улай иттең инде?», – тиер ине. Был һүҙ миңә «иии балаҡайым» һүҙенә синоним һымаҡ булып хәтерҙә ҡалған. Тик, үҫә төшкәс, ҡолдоң...


«Хажда үҙеңде Аллаһ ҡаршыһында итеп тояһың...»

Изге ерҙәрҙә оло хаж ғибәҙәтен имен-аман үтәгән мосолмандар төркөм-төркөм булып тыуған яғына ҡайта башланы. Бөгөн телевидение һәм радио журналисы, йәмәғәт эшмәкәре, ике тапҡыр изге ерҙәрҙә булып хаж һәм ғөмрә ғәмәлдәрен үтәп ҡайтҡан Морат Нәжип улы Лоҡманов менән ошо оло яуаплылыҡ талап иткән...


Аллаһу Тәғәләнең Сөләймәнде һынауы

Ниндәй сәбәптән Аллаһ Сөләймәнгә һынау ебәргән? Фараздар күп һәм төрлө. Шуларҙың бер нисәһе менән танышайыҡ.   Бөтә кешеләргә лә инеү рөхсәт ителмәгән бер утрауҙа бер мөшрик батша йәшәгән. Уның байлығы һәм көсө тураһында ишетеп, Сөләймән һуғышҡа әҙерләнә. Ул ел ҡанатында кешеләр һәм ендәрҙән...


Шәм тотҡан һуҡыр

Ҡараңғы төндә ҡулына шәм, яурыны аша көршәк аҫҡан тома һуҡыр кеше юлдан килә. Уны бер кеше ҡыуып етә лә: – Һин һуҡырға көн ни, төн ни – барыбер бит, һинең күҙҙәреңдә бары тик ҡараңғылыҡ. Һинең шәм тотоп йөрөүеңдән ни фәтүә? – тип һораған. Һуҡыр кеше йылмайған да сабыр ғына...


Ирем өйҙә ҡунмай

Тормош иптәшем һуңғы ваҡытта әсәһе менән өләсәһенә күп иғтибарын бүлә. Шуға күрә мин үҙемде икенсе планда һымаҡ тоям. Ул шундай мөнәсәбәтте улар алдындағы яуаплылыҡ менән аңлата: атаһы вафат булғас, әсәһе яңғыҙ ҡалды, улар ярҙамға мохтаж, ти. Хәҙер ирем төнөн өйҙә ҡунмай, өй, балалар – барыһы...