Шайтанды һәм уның вәсүәсәһен ҡыуа торған доға

«Әғүүҙү бил-ләәһи минәш-шәйтаанир-раджиим», – тип Аллаһҡа шайтандың вәсүәсәһенән һыйыныу.

Мәғәнәһе: «Ҡыуылған шайтандың вәсүәсәһенән Аллаһҡа һыйынамын!» (Әбү Дауыт, Ибне Мәджә).

Аҙан һүҙҙәрен әйтеү (әл-Бохари, Мөслим).

Аллаһты зекер итеү һәм Ҡөрьән уҡыу.

Аллаһ Илсеһенең ﷺ: «Өйҙәрегеҙҙе ҡәбергә әйләндермәгеҙ! Хаҡикәттә, «Һыйыр» сүрәһе уҡылған өйҙән шайтан ҡаса», – тигәне риүәйәт ителә. Шулай уҡ иртәнге йәнә киске зекерҙәрҙе әйтеү, йоҡо алдынан йәнә йоҡонан уянғанда, өйгә кергәндә йәнә өйҙән сыҡҡанда, мәсеткә кергәндә йәнә мәсеттән сыҡҡанда әйтелә торған зекер-доғаларҙы әйтеп йөрөү, йәнә башҡа зекер һүҙҙәрен, мәҫәлән, йоҡлар алдынан «Аятел-Көрси»ҙе йәнә «Һыйыр» сүрәһенең һуңғы ике аятын уҡыу ҙа шайтанды ҡыуа.

Ә «Ләә иләәһә илләл-лааһү үәхдәһүү ләә шәриикә ләһ, ләһүл-мүлкү үә ләһүл-хәмд, үә һүүә ғәләә кулли шәй ин ҡадиир» тигән һүҙҙәрҙе 100 ҡабат әйткән әҙәмгә көнө буйына яҡлау булыр. Мәғәнәһе: «Аллаһтан башҡа ғибәҙәткә лайыҡлы илаһ юҡ, Ул – Яңғыҙ, Уның тиңдәше юҡ. Бөтөн хакимлыҡ Уныҡы! Барлыҡ маҡтауға Ул ғына лайыҡ! Уның көс-ҡөҙрәте барлыҡ нәмәгә тулыһынса етә!»