Һаҡланыу доғаһы

«Аллааһүммә әнтә Раббии ләә иләәһә иләә әнт. Ғәләйкә тәүәккәлтү үә әнтә Раббүл-ғәршил-ғәҙыым. Ләә хәүлә үә ләә ҡуүәтә илләә билләәһил-ғәлиййил-ғәҙыым. Мәә шәә` Аллааһү кәәнә үә мәә ләм йәшә`ләм йәкүн. Әғләмү әннәллааһә ғәләә күлли шәй`ин ҡадиир. Үә әннәллааһә ҡад әхәәта бикүлли шәй`ин ғилмән үә әхсаа күллә шәй`ин ғәдәдәә. Аллааһүммә иннии әғүүҙү бикә мин шәрри нәфсии үә мин шәрри күлли дәәббәһ. Әнтә әәхыҙүн бинәәәсыйәтиһәә. Иннә Раббии ғәләә сыраатын мүстәҡыым».

Мәғәнәһе: «Эй Аллам! Һин минең Раббым һәм Һинән башҡа илаһ юҡ. Тик һин генә бар. Һиңә һыйынам. Һин Бөйөк Әл-Ғәрештең хужаһы. Бөтә көс-ҡеүәт Аллаһта, Ул әл-Ғәлий һәм әл-Ғәҙыым. Аллаһ насип иткән нәмә − булыр, Аллаһ насип итмәһә – булмаҫ. Беләм, Аллаһ бөтөн нәмәнән дә көслөрәк һәм Аллаһ үҙенең ғилеме менән бөтөн нәмәне солғап алған. Аллаһ бөтә нимәнең иҫәбен Белеүсе. Эй Аллам! Үҙемдең һәм башҡаларҙың яуызлығынан Һиңә һыйынам. Һин уларҙың барыһының маңлайынан тотоп тораһың (барыһының да тәҡдире – Һинең ихтыярыңда). Шуныһы хаҡ – Раббым хаҡ юлдан алып бара».