ДОҒАЛЫ ЙОРТ
Юлға сыҡҡанда өйҙәгеләр өсөн ҡыла торған доға
«Әстәүдиғүкүмүл-лааһәл-ләҙии ләә тәдыығү үәдәә иғүһ».
Мәғәнәһе: «Һеҙҙе Уға тапшырылған нәмә юғалмай торған Аллаһҡа тапшырҙым» (Әхмәт, Ибне Мәджә).
Өйҙәгеләрҙең сәфәргә сығыусыға ҡыла торған доғаһы
«Әстәүдиғүл-лааһә диинәкә үә әмәәнәтәкә үә хаүәәтиимә ғәмәлик».
Мәғәнәһе: «Динеңде, аманатыңды йәнә ғәмәлеңдең ахырын Аллаһҡа тапшырамын!» (Әхмәт, әт-Тирмизи).
«Зәүүәдәкәл-лааһүт-тәҡүәә үә ғафәра ҙәнбәкә үә йәссәра ләкәл-хайра хәйҫү мәә күнт».
Мәғәнәһе: «Аллаһ Һиңә тәҡүәлекте насип итеп, гонаһтарыңды кисерһен. Ҡайһы ерҙә булһаң да, Һиңә яҡшылыҡты еңеләйтһен!» (әт-Тирмизи).
Сәфәрҙәге кешенең таң атҡанда әйтә торған доғаһы
«Сәмииғә (йәки сәммәғә) сәәмиғүн бихәмдил-ләәһи үә хүсни бәләә иһи ғәләйнәә! Раббәнәә, саахибнәә үә әфдыл ғәләйнәә! Ғәә иҙән бил-ләәһи минән-нәәр».
Мәғәнәһе: «Ошо һүҙҙәрҙе ишетеүсе беҙҙең Аллаһты маҡтап ятҡаныбыҙҙы йәнә Уның һынауы күркәм икәнен башҡаларға еткерһен (ошоға шаһит булһын)! Раббыбыҙ, беҙҙе ташлама, беҙгә фазылыңды күрһәт. Тамуҡ утынан Аллаһҡа һыйынамын» (Мөслим).
