Ҡайғы баҫҡанда

«Ләә иләәһә илләл-лааһүл-ғәҙыиимүл-хәлиим, ләә иләәһә илләл-лааһү раббүл-ғәршил-ғәҙыиим, ләә илләәһә илләл-лааһү раббүс-сәмәәүәәти үә раббүл-әрды үә раббүл-ғәршил-кәриим».

Мәғәнәһе: «Олуғ һәм Йомшаҡлыҡ Эйәһе Аллаһтан башҡа ғибәҙәткә лайыҡлы илаһ юҡ. Олуғ һәм Ғәрештең Раббыһы Аллаһтан башҡа ғибәҙәткә лайыҡлы илаһ юҡ, күктәр менән ерҙең Раббыһы һәм Ғәрештең Раббыһы Йомарт Аллаһтан башҡа ғибәҙәткә лайыҡлы илаһ юҡ!» (Әл-Бохари, Мөслим)

«Аллааһүммә рахмәтәкә әржүү, фәләә тәкилнии иләә нәфсии тарфәтә ғәйн, үә аслих лии шәьнии күлләһ, ләә иләәһә илләә әнт».

Мәғәнәһе: «Эй Аллаһ! Һинең рәхимлегеңә өмөт итәмен. Мине, бер мәлгә генә булһа ла, үҙ нәфсемә тапшырма һәм минең барлыҡ эштәремде уң ит. Һинән башҡа ғибәҙәткә лайыҡлы илаһ юҡ!» (Әбү Дауыт, Әхмәт)

«Ләә иләәһә илләә әнт, сүбхәәнәкә иннии күнтү минәҙ-ҙаалимиин».

Мәғәнәһе: «Һинән башҡа ғибәҙәткә лайыҡлы илаһ юҡ. Һин кәмселектәрҙән Паҡһың. Дөрөҫлөктә, мин үҙ-үҙемә золом яһаусыларҙан булдым» (әт-Тирмизи).

«Аллааһү Аллааһ, раббии, ләә үшрикү биһии шәйьәә».

Мәғәнәһе: «Аллаһ, Аллаһ, Раббым! Уға һис кемде тиң тотмайым!» (Әбү Дауыт, Ибне Мәджә).