Аллаһтан ғәфү үтен!
Бер ваҡыт имам Хәсән әл-Басриға үҙенең ярлылығына зарланып бер кеше килә. Уға имам: «Аллаһтан ғәфү үтен!» – тип әйтә.
Шунан түлһеҙлеккә зарланып икенсе кеше килә. Уға ла имам: «Аллаһтан ғәфү үтен!» – ти.
Артабан баҡсаһындағы ҡоролоҡҡа зарланып өсөнсө кеше имамға мөрәжәғәт итә. Һәм уға ла Хәсән әл-Басри: «Аллаһтан ғәфү үтен!» – тип әйтә.
Шунан имам эргәһендә быны күҙәтеп ултырғандарҙың береһе: «Һиңә кем генә килһә лә, һин уға Аллаһтан ғәфү үтенеүҙе кәңәш итәһең. Ни өсөн?» - тип һорай.
Быға Хәсән әл-Басри: «Мин Ҡөрьәнгә бер нәмә лә өҫтәмәнем» – ти һәм артабан киләһе аятты уҡый: «Раббығыҙҙан ярлыҡау һорағыҙ, сөнки Ул – Ғәфү итеүсе. Ул һеҙгә күктән мул ямғырҙар ебәрер, һеҙҙе мал һәм балалар менән ҡеүәтләндерер, һеҙҙең өсөн баҡсалар үҫтерер һәм һеҙҙең өсөн йылғалар булдырыр» («Нух» сүрәһе, 10-12 аяттар).
Шуға күрә ғалимдар фекеренсә, кем үҙ эштәрендә ҡыйынлыҡҡа тап булһа, истиғфар ҡылһын, Аллаһтан күп тапҡыр ғәфү үтенһен. Һәм бынан һуң, Аллаһтан күп һанлы рәхмәттәр яуыр.
