Тормош һабаҡтары
Ярлыларҙың нисек йәшәүен күрһәтеү маҡсатында бик бай бер кеше улын үҙе менән сәйәхәткә алған. Улар бер нисә көн бик үк етеш йәшәмәгән ғаиләлә үткәргән. Өйгә ҡайтҡас, атаһы улынан:
– Бына кешеләр нисек фәҡир йәшәй, күрҙеңме инде? Ә һиңә был сәйәхәт нимә бирҙе һуң? – тип һораған.
– Атай, беҙҙең бер этебеҙ бар, уларҙыҡы – дүртәү, беҙҙең бассейн ярты баҡсаға тик-лем, уларҙыҡы – киң йылға, беҙҙең баҡсала фонарҙәр яна, уларҙыҡында – йондоҙло төн, беҙҙең ишек алдында терраса, уларҙыҡында – горизонтҡа тиклем иркенлек, күҙ күреме етмәҫлек яландар. Беҙ аҙыҡты һатып алабыҙ, улар үҙҙәре етештерә. Беҙҙең өйҙө – тимер ҡапҡалар, уларҙыҡын дуҫтары һаҡлай. Атай, беҙ ысынлап та ярлы йәшәйбеҙ, тигән улы.
Улының яуабы атаһын хайран иткән. Бәндә күп ваҡыт үҙендә булғанды күрмәй, шөкөр итә белмәй. Булғанына риза булмай, күптән күпкә, булмаған артынан сабып, ваҡыт исраф итеп донъя ҡыуа.
Әлегә һуң түгел
Сүп-сар һауытынан нимәлер эҙләгән кешене күреүсе: «Әлхәмдүлилләһ, фәҡир түгелмен», – тип уйланы. Фәҡир еңел холоҡлоно күреп: «Әлхәмдүлилләһ, аҡылым теүәл», – тип ҡыуанды. Еңел аҡыллы сирена менән ашыҡҡан тиҙ ярҙам машинаһын күреп: «Әлхәмдүлилләһ, сырхау түгелмен», – тине. Дауаханалағы ауырыу моргка илткән арбаны күреп: «Әлхәмдүлилләһ, теремен», – тип бышылданы.
Сиргә тарығас – һаулыҡтың, ирек сикләнгәндә – иркенлектең, зыяратта бөгөн атлап йөрөгән ерҙең ҡасандыр ҡыйығың булырын нығыраҡ аңлай бәндә. Тере саҡта шөкөр ҡылып, яҙыҡты ҡалдырып, тура юлда рәхмәтле булайыҡ. Әлегә һуң түгел. Баҡыйлыҡҡа күскәндең генә мөмкинселеге юҡ.
