Барыһы ла тик яҡшыға
2001 йылдың 11 сентябренән һуң бер гәзиттә ҡыҫҡа ғына мәҡәлә баҫыла.
«Бик ҙур компания директоры был көндө беренсе тапҡыр улын балалар баҡсаһына алып барған. Икенсе бер егет, сәйгә пончиктар алып килергә сираты етеп, магазинға киткән. Сәғәте ваҡытында шылтырамаған ҡатын, йоҡлап ҡалып, эшкә һуңлаған. Кемдер тығындарҙа ултырған, кемдер автобусҡа һуңлаған, кемдеңдер машинаһы ҡыҙмаған, кемдер телефонға яуап биреп тотҡарланған, берәүҙең балаһы мыжыған, берәү такси тота алмаған. Бер ҡатын, өҫтөнә кофе түгелеп, кейемен алыштырырға булып һуңлаған.
Бер ир-егет ул көндө яңы туфли кейгән. Эшкә килеп еткәнсе, яңы аяҡ кейеме аяғын өйкәгән. Аптекаға лейкопластырь алырға кергән һәм... иҫән ҡалған.
Тығындарҙа булһам да, лифтҡа өлгөрмәһәм дә, уңайһыҙыраҡ мәлдә телефон шылтыраһа ла, туҡтап ҡалам. Ваҡ-төйәктәр ҡайһы саҡта йәнде үртәһә лә, ошо минутта, тап ошо урында булыуымды Аллаһу Тәғәлә билдәләгән, тип уйлайым.
Иртәләрегеҙ ығы-зығылы, балаларығыҙ яй кейенә, машинаның асҡысы табылмай, юлда светофорҙар күп, эшкә һуңлайым кеүек борсолоуҙар тынғыһыҙламаһын, көйҙөрмәһен. Аллаһу Тәғәлә беҙҙе һаҡлай. Барыһы ла тик яҡшыға».
Пәйғәмбәребеҙ ﷺ хәҙистәренең береһендә: «Ер менән күкте яратҡанға тиклем илле мең йыл элек үк Аллаһу Тәғәлә бәндәләренең яҙмышын яҙып ҡуйған», – тиелә (Мөслим). Беҙгә нимә яҙғанын белмәйбеҙ, бары тик, Аллаһу Тәғәләгә һыйынып, бәлә килһә, сабыр итеп, барлыҡ биргән ниғмәттәргә рәхмәтле булып, шөкөр итеп йәшәйһе ҡала.
