Һин ҡайһы донъя кешеһе?

Һин ҡайһы донъя кешеһе?

Бер кеше шәйехҡа килә һәм һорау бирә:

− Хөрмәтле шәйех, минең белгем килә: мин фани донъя кешеләре иҫәбенә керәмме, әллә Мәңгелек донъя (Әхирәт) кешеләре иҫәбендәменме?

Үлсәгес һәр кемдең үҙ ҡулында, − тигән аҡыл эйәһе.

Ир кеше аптырап киткән:

− Нисек?

Шәйех:

Һин кешеләрҙе алдай алаһың, ә үҙеңде − юҡ. Һинең үлсәгесең үҙ ҡулыңда. Һин үҙеңдең ҡайһы донъя кешеһе икәнлегеңде үҙең үлсәй алаһың.

− Нисек итеп? − тип һорай ир.

Шәйех уның үҙен һорау бирә:

Әгәр һиңә берәү килеп аҡса бирһә, һәм икенсе берәү килеп, хәйер һораһа, һин уларҙың ҡайһыһына шатланырһың?

Ир кеше өнһөҙ ҡала.

Шәйех дауам итә:

Әгәр һин аҡса килтергән кешегә ҡыуананаһың икән, һин − ошо донъя кешеләренең береһе. Ә инде һинән хәйер алыусыға ҡыуанһаң, һин − Әхирәт кешеләре иҫәбендә. Ысынында, кеше үҙе яратҡан нәмәне килтереүсегә ҡыуана. Миңә кем аҡса килтерә − ул миңә донъялыҡты (ошо донъяны) бирә. Ә кем минән хәйер ала − миңә мәңгелекте (Әхирәтте) бүләк итә. Әгәр һин Әхирәт кешеләре иҫәбендә икән, ул сағында, аҡса килтереүсегә түгел, һинән хәйер алыусыға нығыраҡ ҡыуан.

Теге кеше:

− Сөбхәналлаһ! − тип ҡабатлай.

Шәйех:

Шуға күрә бер тәҡүәле кеше, янына хәйер һорап инеүсегә: «Мәрхәбә! Минең изге ғәмәлдәремде бушҡа Әхирәткә илтеүсе, рәхим ит!» − тип уны, ҡунаҡ ҡаршылағандай, шатланып ҡабул итә.

Ир кеше башын аҫҡа эйеп:

− Миңә: «Иннә лилләәһи үә иннә иләйһи раджиғүүн» («Бөтәбеҙ ҙә Аллаһтан килгәнбеҙ һәм Уға ҡайтабыҙ»), − тип әйтергә генә ҡала, − ти. Йәғни, үҙенең мөшкөл хәлдә булыуына ишаралай.

Шәйех быға яуап итеп әйтә:

Аллаһтың мәрхәмәтлегенә өмөтөңдө юғалтма. Әгәр һин уларға оҡшамағанһың икән, уларса ҡылан. Тәҡүәле кешеләрҙе ҡабатлау − уңыш, ҡотолоу юлы. Әгәр яныңа хәсрәтле кеше килә икән − тыңла! Кемдер яныңа үкенеп, аҡланып килә икән − ғәфү ит! Мохтаж кеше килһә, ярҙам ит! Маҡсатың − Ҡөрьән китабы тотоп йөрөүҙә түгел. Маҡсатың − һинең холҡоңда Изге Ҡөрьәндең исмаһам бер аяты булһын! Бәхет − кешеләр араһында изгелек орлоғо сәсеүселә! Һине күргән әҙәм һиңә тәрбиә биреүсегә яҡшы доға ҡылырлыҡ итеп ғәмәл ҡыл! Йөрәктең таҙалығы − Аллаһтың Үҙе яратҡандарға биргән билгеһе!

 

 

Интернет селтәрҙәренән

2026-04-01 (Шәүүәл, 1447 йыл.) №4.


Хакимдарҙың золомлоғонан ҡурҡҡан кеше әйтә торған доға

«Аллааһүммә раббәс-сәмәәүәәтис-сәбғи үә раббәл-ғәршил-ғәҙыиим, күн лии жәәран мин (ошо ерҙә кемдән ҡурҡһа, шуның исемен атау кәрәк) үә әхзәәбиһии мин халәәьиҡик, ән йәфрута ғәләййә әхәдүн минһүм әү йәтғаа, ғәззә жәәрукә үә жәллә ҫәнәәьүк, үә ләә иләәһә илләә әнт». Мәғәнәһе: «Эй Аллаһ, ете күктең...


Рабиға әл-Ғәдәүиә тураһында ҡисса

Аҡыл үә нәфсе кимәле Хорасан шәһәрендә бер егет бар ине. Үҙе бик ғалим ине. Рабиға тигән ҡатындың көндәрҙән бер көн ире вафат булып, ҡатын тол ҡалды. Был ғалим егет үҙе өсөн Рабиғаның өйөнә яусы булып барҙы һәм әйтте: – Йә, Рабиға! Мин һиңә үҙем өсөн яусылыҡҡа килдем, һин мине ҡабул...


Ҡыҙыл ойоҡ

Бер заман бер урманда арыҫлан ауырыған. Был хәбәрҙе ишеткәс, барса януарҙар арыҫландың хәлен белергә ашыҡҡан.   «Бөтәһе лә миңә тоғро!» – тип уйлаған ғорур арыҫлан. Тик төлкө генә бер ҡайҙа ла күренмәгәс, бер аҙ кәйефе төшкән. «Төлкө ҡайҙа?» – тип...


Айҙы уртаға ярыу

Бер үк ваҡытта мөшриктәр һаман да Пәйғәмбәрҙән ﷺ мөғжизә (пәйғәмбәрлек билдәһе) күрһәтеүен талап итә: «Һин беҙгә, Аллаһтың бөтә илселәре лә халыҡҡа үҙҙәренең пәйғәмбәрлек билдәһен (мөғжизә) күрһәткән, тип һөйләнең. Муса пәйғәмбәрҙең таяғы булған, Сәлих пәйғәмбәрҙең − дөйәһе, Ғайса...


Шайтан яҙмалары

Ай-ай-ай Бөгөн минең менән ныҡ насар бер хәл килеп тыуҙы. Ай-ай-ай. Мин илайым, сөнки миңә бик ҡыйын. Нисек иламайһың инде? Ай-ай-ай. Бер ай элек, Мәхсә менән Мәрзиәнең араһын боҙор өсөн, ниҙәр генә эшләмәнем. Ул саҡта ҡыҙҙар тасма тас килеп ирешкәйне, ә бөгөн ҡабат дуҫлашып киткәндәр. Әйҙәгеҙ,...