Һин ҡайһы донъя кешеһе?

Һин ҡайһы донъя кешеһе?

Бер кеше шәйехҡа килә һәм һорау бирә:

− Хөрмәтле шәйех, минең белгем килә: мин фани донъя кешеләре иҫәбенә керәмме, әллә Мәңгелек донъя (Әхирәт) кешеләре иҫәбендәменме?

Үлсәгес һәр кемдең үҙ ҡулында, − тигән аҡыл эйәһе.

Ир кеше аптырап киткән:

− Нисек?

Шәйех:

Һин кешеләрҙе алдай алаһың, ә үҙеңде − юҡ. Һинең үлсәгесең үҙ ҡулыңда. Һин үҙеңдең ҡайһы донъя кешеһе икәнлегеңде үҙең үлсәй алаһың.

− Нисек итеп? − тип һорай ир.

Шәйех уның үҙен һорау бирә:

Әгәр һиңә берәү килеп аҡса бирһә, һәм икенсе берәү килеп, хәйер һораһа, һин уларҙың ҡайһыһына шатланырһың?

Ир кеше өнһөҙ ҡала.

Шәйех дауам итә:

Әгәр һин аҡса килтергән кешегә ҡыуананаһың икән, һин − ошо донъя кешеләренең береһе. Ә инде һинән хәйер алыусыға ҡыуанһаң, һин − Әхирәт кешеләре иҫәбендә. Ысынында, кеше үҙе яратҡан нәмәне килтереүсегә ҡыуана. Миңә кем аҡса килтерә − ул миңә донъялыҡты (ошо донъяны) бирә. Ә кем минән хәйер ала − миңә мәңгелекте (Әхирәтте) бүләк итә. Әгәр һин Әхирәт кешеләре иҫәбендә икән, ул сағында, аҡса килтереүсегә түгел, һинән хәйер алыусыға нығыраҡ ҡыуан.

Теге кеше:

− Сөбхәналлаһ! − тип ҡабатлай.

Шәйех:

Шуға күрә бер тәҡүәле кеше, янына хәйер һорап инеүсегә: «Мәрхәбә! Минең изге ғәмәлдәремде бушҡа Әхирәткә илтеүсе, рәхим ит!» − тип уны, ҡунаҡ ҡаршылағандай, шатланып ҡабул итә.

Ир кеше башын аҫҡа эйеп:

− Миңә: «Иннә лилләәһи үә иннә иләйһи раджиғүүн» («Бөтәбеҙ ҙә Аллаһтан килгәнбеҙ һәм Уға ҡайтабыҙ»), − тип әйтергә генә ҡала, − ти. Йәғни, үҙенең мөшкөл хәлдә булыуына ишаралай.

Шәйех быға яуап итеп әйтә:

Аллаһтың мәрхәмәтлегенә өмөтөңдө юғалтма. Әгәр һин уларға оҡшамағанһың икән, уларса ҡылан. Тәҡүәле кешеләрҙе ҡабатлау − уңыш, ҡотолоу юлы. Әгәр яныңа хәсрәтле кеше килә икән − тыңла! Кемдер яныңа үкенеп, аҡланып килә икән − ғәфү ит! Мохтаж кеше килһә, ярҙам ит! Маҡсатың − Ҡөрьән китабы тотоп йөрөүҙә түгел. Маҡсатың − һинең холҡоңда Изге Ҡөрьәндең исмаһам бер аяты булһын! Бәхет − кешеләр араһында изгелек орлоғо сәсеүселә! Һине күргән әҙәм һиңә тәрбиә биреүсегә яҡшы доға ҡылырлыҡ итеп ғәмәл ҡыл! Йөрәктең таҙалығы − Аллаһтың Үҙе яратҡандарға биргән билгеһе!

 

 

Интернет селтәрҙәренән

2026-06-01 (Зөлхизә, 1447 йыл.) №6.


Ирем өйҙә ҡунмай

Тормош иптәшем һуңғы ваҡытта әсәһе менән өләсәһенә күп иғтибарын бүлә. Шуға күрә мин үҙемде икенсе планда һымаҡ тоям. Ул шундай мөнәсәбәтте улар алдындағы яуаплылыҡ менән аңлата: атаһы вафат булғас, әсәһе яңғыҙ ҡалды, улар ярҙамға мохтаж, ти. Хәҙер ирем төнөн өйҙә ҡунмай, өй, балалар – барыһы...


Әжәл менән яғалашҡанда

Бер кем дә үлемдән ҡасып ҡотола алмай һәм уның ҡасан килерен дә белә алмай. Иртәгә, иртәнән һуңға килергә мөмкин. Бушҡа ғына әйтмәгәндәрҙер, вафатың − күҙең менән ҡашың араһында, тип. Тимәк, был фани донъя һәр кемдең ваҡытлыса йәшәйеш урыны, ә Әхирәт – мәңгелек йортобоҙ.   Шуның...


Бай васыяты

Байлыҡта, етеш тормошта йәшәгән ҡарт кеше үлем түшәгендә ята. Уңышлы үткән ғүмеренең серен сисер өсөн улын саҡырған: «Минең үлемем яҡын. Тормошомда һәр саҡ, ниндәй генә ваҡиға булмаһын, миңә ярҙам икән серемде әйтеп ҡалдыраһым килә: -        беренсенән,...


Аллаһ йорто иғтибар үҙәгендә

Ҡалабыҙҙағы Ишембай йәмиғ мәсете һуңғы йылдарҙа бар халыҡтың иғтибар үҙәгенә әйләнде тиһәк, хата булмаҫ. Үткәндәренә лә күҙ һалһаҡ, йөрәктә – йылы хәтирәләр генә. Оҙаҡ йылдар мәсетте имам-хатип Рәфҡәт хәҙрәт етәкләне, уның тырышлығы менән ҡалабыҙҙа иман йорто ҡалҡып сыҡты. Дини ғилем алып...


ҺОРАУҘАР ҺӘМ ЯУАПТАР

Әйтегеҙ әле, зинһар: ҡатынына «атайың менән әсәйеңдән алып китәм дә, улар менән аралашмаясаҡһың» тигән шарт ҡуйған ир кешегә уның хаҡ түгеллеген һәм был осраҡта ундай шарттың ҡуйылмаҫҡа тейешлеген нисек аңлатырға? Ирегеҙҙең һеҙгә, атай-әсәйең менән аралашма, тип шарт ҡуйыуы дөрөҫ...