Һин ҡайһы донъя кешеһе?

Һин ҡайһы донъя кешеһе?

Бер кеше шәйехҡа килә һәм һорау бирә:

− Хөрмәтле шәйех, минең белгем килә: мин фани донъя кешеләре иҫәбенә керәмме, әллә Мәңгелек донъя (Әхирәт) кешеләре иҫәбендәменме?

Үлсәгес һәр кемдең үҙ ҡулында, − тигән аҡыл эйәһе.

Ир кеше аптырап киткән:

− Нисек?

Шәйех:

Һин кешеләрҙе алдай алаһың, ә үҙеңде − юҡ. Һинең үлсәгесең үҙ ҡулыңда. Һин үҙеңдең ҡайһы донъя кешеһе икәнлегеңде үҙең үлсәй алаһың.

− Нисек итеп? − тип һорай ир.

Шәйех уның үҙен һорау бирә:

Әгәр һиңә берәү килеп аҡса бирһә, һәм икенсе берәү килеп, хәйер һораһа, һин уларҙың ҡайһыһына шатланырһың?

Ир кеше өнһөҙ ҡала.

Шәйех дауам итә:

Әгәр һин аҡса килтергән кешегә ҡыуананаһың икән, һин − ошо донъя кешеләренең береһе. Ә инде һинән хәйер алыусыға ҡыуанһаң, һин − Әхирәт кешеләре иҫәбендә. Ысынында, кеше үҙе яратҡан нәмәне килтереүсегә ҡыуана. Миңә кем аҡса килтерә − ул миңә донъялыҡты (ошо донъяны) бирә. Ә кем минән хәйер ала − миңә мәңгелекте (Әхирәтте) бүләк итә. Әгәр һин Әхирәт кешеләре иҫәбендә икән, ул сағында, аҡса килтереүсегә түгел, һинән хәйер алыусыға нығыраҡ ҡыуан.

Теге кеше:

− Сөбхәналлаһ! − тип ҡабатлай.

Шәйех:

Шуға күрә бер тәҡүәле кеше, янына хәйер һорап инеүсегә: «Мәрхәбә! Минең изге ғәмәлдәремде бушҡа Әхирәткә илтеүсе, рәхим ит!» − тип уны, ҡунаҡ ҡаршылағандай, шатланып ҡабул итә.

Ир кеше башын аҫҡа эйеп:

− Миңә: «Иннә лилләәһи үә иннә иләйһи раджиғүүн» («Бөтәбеҙ ҙә Аллаһтан килгәнбеҙ һәм Уға ҡайтабыҙ»), − тип әйтергә генә ҡала, − ти. Йәғни, үҙенең мөшкөл хәлдә булыуына ишаралай.

Шәйех быға яуап итеп әйтә:

Аллаһтың мәрхәмәтлегенә өмөтөңдө юғалтма. Әгәр һин уларға оҡшамағанһың икән, уларса ҡылан. Тәҡүәле кешеләрҙе ҡабатлау − уңыш, ҡотолоу юлы. Әгәр яныңа хәсрәтле кеше килә икән − тыңла! Кемдер яныңа үкенеп, аҡланып килә икән − ғәфү ит! Мохтаж кеше килһә, ярҙам ит! Маҡсатың − Ҡөрьән китабы тотоп йөрөүҙә түгел. Маҡсатың − һинең холҡоңда Изге Ҡөрьәндең исмаһам бер аяты булһын! Бәхет − кешеләр араһында изгелек орлоғо сәсеүселә! Һине күргән әҙәм һиңә тәрбиә биреүсегә яҡшы доға ҡылырлыҡ итеп ғәмәл ҡыл! Йөрәктең таҙалығы − Аллаһтың Үҙе яратҡандарға биргән билгеһе!

 

 

Интернет селтәрҙәренән

2026-06-01 (Зөлхизә, 1447 йыл.) №6.


Мейе һелкенеүҙе Ҡөрьән аяттары менән дауалау

Ҡөрьән аяттары – шифалы, бөтә ауырыуҙарҙан дауа. Аллаһтың һүҙе, Изге Китабы менән дауалау борондан билдәле. Мәҫәлән, башҡорт халҡы элек-электән шифалы аяттар менән өшкөргән, имләгән, бүҫер ҡыуған, быуын ултыртҡан һәм башҡа сирҙәрҙән дауалаған, хәлдәрен шәбәйткән. Мәҫәлән, Миәкә яҡтарында...


Шәм тотҡан һуҡыр

Ҡараңғы төндә ҡулына шәм, яурыны аша көршәк аҫҡан тома һуҡыр кеше юлдан килә. Уны бер кеше ҡыуып етә лә: – Һин һуҡырға көн ни, төн ни – барыбер бит, һинең күҙҙәреңдә бары тик ҡараңғылыҡ. Һинең шәм тотоп йөрөүеңдән ни фәтүә? – тип һораған. Һуҡыр кеше йылмайған да сабыр ғына...


Хаж ҡылыусыларҙы исламға саҡырыу

Пәйғәмбәрлек килгәндең ун беренсе йылында, хаж ҡылыу мәле еткәс, Пәйғәмбәребеҙ ﷺ, Әбүбәкер менән Ғәлиҙең оҙатыуында, хажиҙар туҡталған урынға бара.   Мина яланында ул үҙ-ара бирелеп һөйләшеп ултырған алты кеше эргәһенә килә. Улар Йәсрибтән килгән Хазрадж ырыуы кешеләре булып сыға. Үҙҙәре...


Аллаһ ҡоло булыу − иң оло дәрәжә

Был һүҙҙе бәләкәйҙән ишетеп үҫтем: әсәйем ҡайһы саҡ, беҙ, балалар, берәй нәмәне яңылышыраҡ эшләһәк, асыуһыҙ ғына: «Иии Аллаһ ҡоло, нишләп улай иттең инде?», – тиер ине. Был һүҙ миңә «иии балаҡайым» һүҙенә синоним һымаҡ булып хәтерҙә ҡалған. Тик, үҫә төшкәс, ҡолдоң...


Аллаһ йорто иғтибар үҙәгендә

Ҡалабыҙҙағы Ишембай йәмиғ мәсете һуңғы йылдарҙа бар халыҡтың иғтибар үҙәгенә әйләнде тиһәк, хата булмаҫ. Үткәндәренә лә күҙ һалһаҡ, йөрәктә – йылы хәтирәләр генә. Оҙаҡ йылдар мәсетте имам-хатип Рәфҡәт хәҙрәт етәкләне, уның тырышлығы менән ҡалабыҙҙа иман йорто ҡалҡып сыҡты. Дини ғилем алып...