Башҡорт халыҡ мәҡәлдәре

Иле барҙың – көнө бар.

Ил барҙа сәпсек үлмәҫ.

Ил барҙа, ир хур булмаҫ, ир барҙа, ил хур булмаҫ.

Ил ирекһеҙ булһа, ир күрекһеҙ булыр.

Ил көйөнгәндә көйөн, ил һөйөнгәндә һөйөн.

Ил ҡәҙерен белмәгән – башын юғалтҡан. Ер ҡәҙерен белмәгән – ашын юғалтҡан.

Иле берҙәмдең көнө берҙәм.

Ирҙең даны иленән, халҡы менән еренән.

Ирҙәр айырылһа, ил таралыр.

Айғыр малға ни етә, йөрөй белгән кешегә; тыуған илгә ни етә, ҡәҙерен белгән кешегә.

Алтын-көмөш яуған ерҙән тыуған-үҫкән ил артыҡ.

Дуҫынан айырылған ете йыл илар, иленән айырылған ғүмер буйы илар.

Ерһеҙ кеше – илһеҙ кеше.

Ир аҡылы – бер алтын, ил аҡылы – мең алтын.