Иң аҡыллы фекер

Иң аҡыллы фекер

Бер ваҡыт мәҙрәсәһе булған бер ҡасабала төнөн бик ныҡ итеп ҡар яуып үтә. Иртәнсәк шәкерттәр, билдән ҡар йырып, көс-хәл менән мәҙрәсәгә килеп, шәйех янына дәрескә йыйыла. Шәйех, уларға ҡарап: “Хәҙер беҙгә нимә эшләргә кәрәк, нисек уйлайһығыҙ? − тип һорай.

Беренсе уҡыусы: “Беҙгә тәүхидте (Аллаһтың берлеге) нығыраҡ өйрәнергә кәрәк. Сөнки һәр кәмһетелеү тәүхид етмәүҙән, ә һәр уңыш − тәүхидкә саҡырыуҙан”, − ти.

Икенсеһе әйтә: “Һәр беребеҙгә айырым бүлмәгә инеп, истиғфар (Аллаһтан ғәфү үтенеү, тәүбә итеү) ҡылырға кәрәк. Сөнки бәлә гонаһтарыбыҙ арҡаһында. Гонаһтарҙан таҙарынһаҡ, беҙгә ҡамасаулаусы ҡар ҙа юҡҡа сығыр”.

Өсөнсөһө: “Был ҡарҙы, беҙгә хаҡ динде таратырға ҡамасаулар өсөн, иманһыҙ ендәр килтергән. Беҙгә кисекмәҫтән ендәрҙе ҡыуырға кәрәк”, − тигән.

Дүртенсеһе: “Беҙгә тиҙерәк өйләнеп, мөмкин тиклем күберәк ҡатын алырға, күп итеп балалар аҫырарға кәрәк. Бала күп булған һайын, күктән өлөш тә күберәк, йәғни ҡар ҙа мулыраҡ яуасаҡ. Ул сағында үҙенән-үҙе ҡар йыйыусы техника барлыҡҡа килер”, − тип фаразлаған.

Бишенсеһе: “Кем был фани донъяның асылын аңлаған, уға, ҡар бармы, юҡмы, барыбер булырға тейеш”, − тигән.

“Ә хәҙер мине тыңлағыҙ”, − тигән шәйех. Шәкерттәр, остаздарының ауыҙынан сығасаҡ иң аҡыллы фекер, хикмәтле һүҙ көтөп, тын ҡала.

Шәйех, бөтәһенә лә ҡарап, баш һелкә һәм: “Һәр берегеҙ көрәк ала ла, марш − ҡар көрәргә!” − ти.