Пәйғәмбәребеҙҙең ﷺ асыуы тураһында
Пәйғәмбәребеҙҙең ﷺ асыуы тураһында
Рәсүлебеҙ ﷺ тик Аллаһ өсөн генә асыуланған һәм үҙе өсөн көймәгән. Уның асыулы икәнен йәки ҡәнәғәт булыуын йөҙөнән танырға мөмкин булған. Ул бер ҡасан да кешегә оҡшамаған нәмәне туранан-тура әйтмәгән.
Бер саҡ уға һары төҫтә кейенгән ир килә. Пәйғәмбәрбеҙгә ﷺ уның кейеменең төҫө оҡшамай, әммә ул уға бер нәмә лә өндәшмәй. Шунан, ул ир сығып киткәс: «Әгәр ҙә һеҙ ул кешегә, һары төҫтө башҡаса кеймә, тип әйтһәгеҙ, бик яҡшы булыр ине», − ти.
Ул бер ҡасан да ғәҙелһеҙ асыуланмаған, шул ваҡытта ла ул ярһыуын һәм асыуын тышҡа сығармаған.
Пәйғәмбәребеҙҙең ﷺ ярлыҡауы тураһында
Аллаһ Рәсүле ﷺ кешеләрҙең иң миһырбанлыһы, һәм яза бирергә мөмкин булғанда, ғәфү итергә әҙер тороусы шәхес булған.
Бер мәл уға алтындан һәм көмөштән яһалған муйынсаҡтар алып киләләр. Пәйғәмбәребеҙ ﷺ уларҙы сәхәбәләре араһында тарата башлай. Шул саҡта бер бәҙүән баҫа ла: «Йә, Мөхәммәд! Аллаһ менән ант итәм, һиңә Аллаһу Тәғәлә ғәҙел итеп бүлергә ҡушҡан, әммә мин һиндә ғәҙеллек күрмәйем», – ти. «Аллаһу Тәғәлә һине ярлыҡаһын, минән һуң кем һиңә тағы ла ғәҙелерәк була алыр?» − ти Рәсүлебеҙ ﷺ. Теге кеше сығып киткәс, ул: «Ипләп кенә уны миңә кире алып килегеҙ», - ти.
Икенсе тапҡыр Пәйғәмбәребеҙ ﷺ Хәйбәр көмөшөн тарата. Бер кеше «Аллаһ Рәсүле, ғәҙел итеп бүл», – ти. «Аллаһу Тәғәлә һине ярлыҡаһын, әгәр мин ғәҙел булмаһам, минән башҡа кем тағы ғәҙел була ала? Әгәр ғәҙел булмаһам, минең ниәт-өмөттәрем тормошҡа ашмаясаҡ һәм мин еңеләсәкмен» − ти Рәсүлебеҙ ﷺ.
Шунан Ғүмәр баҫа ла: «Был монафиҡтың башын сабып өҙәйемме әллә?» − ти. «Аллам һаҡлаһын, мине аҙаҡ сәхәбәләрен үлтерә икән, тип ғәйепләрҙәр», − тип, Пәйғәмбәребеҙ ﷺ Ғүмәрҙе тыя.
Бер йәһүд ҡатыны Пәйғәмбәребеҙгә ﷺ ағыуланған һарыҡ ите алып килә. Шунан ул ҡатынды Рәсүлгә ﷺ килтерәләр. «Ни өсөн улай эшләгән ул?» − тип һорай Пәйғәмбәр ﷺ сәхәбәләренән. «Мин һине үлтерергә теләгәйнем», − тигән ҡатын. «Аллаһу Тәғәлә һиңә ундай мөмкинлекте бирмәҫ”, − ти Рәсүл ﷺ. Сәхәбәләр һорай: «Йә Рәсүлуллаһ ﷺ, беҙгә ул ҡатынды үлтерергәме?». «Юҡ», − ти Пәйғәмбәребеҙ ﷺ.
Бер ваҡыт бер йәһүд Пәйғәмбәребеҙҙе ﷺ сихырлай. Ябраил фәрештә был турала Рәсүлебеҙгә ﷺ хәбәр итә, һәм ул сихырҙы (йәшерелгән ерҙән) сығарып, төйөндәрен ысҡындыралар. Әммә был хәлде Мөхәммәд ﷺ йәһүдкә белгертмәй.
Риүәйәт ителгәнсә (хәҙистә), Пәйғәмбәребеҙ ﷺ бер ағас төбөндә туҡтай, ҡоралын ағасҡа элә. Сәхәбәләр ҙә тирә-яҡҡа тарала. Шул ваҡытта бәҙүән ҡылысын сығара ла Рәсүлебеҙгә ﷺ: «Кем һине минән ҡотҡарыр?» − ти. Ул ﷺ: «Аллаһ», − ти. Шунда Ябраил бәҙүәндең ҡулынан ҡылысын атып бәрә. Пәйғәмбәребеҙ ﷺ үҙ ҡылысын ала ла бәҙүәндән һорай: «Ә бына һине кем минән ҡотҡарыр?» – ти. «Бер кем дә» − ти бәҙүән. Һәм ошо урында ул ислам динен ҡабул итә.
(Дауамы бар. Башы гәзиттең үткән һандарында)
