«Көс етмәҫте, беләм, Раббым бирмәҫ...»
«Көс етмәҫте, беләм, Раббым бирмәҫ...»
Бирәйек хәйер-саҙаҡа
Аллаһ Ризалығы өсөн
Бирәйек хәйер-саҙаҡа.
Яманлыҡ ишеген ябыр
Киләһе бәлә-ҡазаға.
Уттан, һыуҙан, тағын бурҙан
Биргән саҙаҡалар һаҡлар.
Хәләл эштәр менән тапҡан
Саҙаҡалар беҙҙе яҡлар.
Аллаһ Ризалығы өсөн
Бирәйек хәйер-саҙаҡа –
Ҡиәмәттә ул − күләгә,
Шифа бирер ауырыу саҡта.
Фәрештәләр яҙып барыр
Ҡылған изге эшебеҙҙе.
Онотмайыҡ мәңгелеккә
Фани донъянан күсеүҙе.
Бирәйек хәйер-саҙаҡа
Саф күңелдән мохтаждарға.
Алғандан, биргән хәйерле,
Тип аңлата Хаҡ Тәғәлә.
Бер Аллаһҡа ғына инанам
Тормош булғас, төрлө ваҡыт булды –
Упҡыны ла, дауыл-бураны.
Бер Аллаһтан ғына ярҙам һорап:
Ауырайтма, тиеп һораным.
Тормошомдо аҡ-ҡараға бүлмәй,
Атлайым мин әле лә алға,
Абынһам да, һөрлөкһәм дә ҡай саҡ,
Шөкөр ҡылам биргән һынауға.
Көс етмәҫте, беләм, Раббым бирмәҫ,
Ауыр ваҡыт ҡалыр йыраҡта.
Белеп-белмәй ҡылған гонаһымды
Хаҡ Тәғәләм, бер үк Ярлыҡа!
Аллаһ Ризалығын алайым, тип,
Сәждә ҡылам, ергә теҙләнеп...
Тәҡдиремә яҙған күрәсәктең
Хәйерлеһен һорап, теләнеп...
Илаһи зат
Аллаһ Берәү, тиңдәше юҡ,
Ул барыһын да Белә,
Күрә, Ишетә, Һиҙә...
Ул тыумаған, тыуҙырмаған,
Әммә Ҡөҙрәткә эйә.
Эстән нимә уйлағанды,
Мөғжизә, Ул бит Белә!
Аллаһ, һорағанды Бирә,
Һаҡланғандан Ул Һаҡлай.
Ышанып Уға тапшырһаң,
Һис шикһеҙ һине Яҡлай!
Мәңге булған һәм буласаҡ
Бер Аллаһҡа инанам!
Камил аҡыл, ғилем бирсе
Айырылмаҫҡа Имандан...
