“Һинең юлың яҡты иман барҙа...”

Уйылып китер уйҙар

Донъялыҡта бирелмәһә әгәр,
Әхирәттә көтөр бүләге.
Ғүмер башынан аҙағына ҡәҙәр
Тик бер Аллаһ − ҡолона терәге
Ә хәҡикәт ябай, шундай ябай:
Ни сәсһәң, һин шуны урырһың.
Ғәмәл дәфтәреңдең тартһа уңы,
Яҡты йөҙлө мөслим булырһың.
,,Донъя малы дуңғыҙ ҡаны”, – тиҙәр,
Алып китмәҫ һис кем йыйғанын.

Хәләл менән харам юл бер түгел,
Үтәмәгеҙ Хоҙай тыйғанын.
Бер нәмәнән ҡурҡмай йәшә, балам.
Һинең юлың яҡты иман барҙа.
Гонаһ эштәр әхирәткә ҡала
Эҙҙәр иреп юғалғандай аҡ ҡарҙа.

ФӘНҮЗӘ БИКҠУЖИНА, Күгәрсен районы

Ябай ғына...

Сисмәйем мин глобаль мәсьәләләр,
Ябай ғына ауыл ҡатыны.
Көндө ҡояш менән ҡаршылаһам,
Ҡыҙыҡтырмай ялтыр алтыны.

Көн дә берүк эштәр ике ҡулға,
Зарланмайым, шөкөр Аллаға.
Эшең булһа, ашың да мул булыр,
Ә артығы китер сауҙаға.
Кеше тикшерергә ваҡытым юҡ,
Үҙем ҡаҙанымда ҡайнайым.
Күңел тулһа, үлсәүҙәргә һалып,
Ҡылғанымды яйлап иләйем.

Үрелмәйем көсөм етмәгәнгә,
Буйға ҡарап һуҙам юрғанды.
Оран һалмай ғына тырышамын
Мин үтәргә Раббым ҡушҡанды.

Ябай ғына ауыл ҡатыны мин,
Ундай менән ауылдар тулы...

ЗИФА ХӘСӘНОВА, Ейәнсура районы

Иман менән

Эй, Аллаһым, һөйгән бәндәңә Һин
Һынауҙарҙы сикһеҙ бирәһең.
Шөкөр ҡылып берен үтеүемә
Сират тора тағы күрәһем.

Шөкөр, Аллаһ, мин барына риза,
Миңә лә Һин риза булһаңсы.
Барлыҡ ҡылған изге ғәмәлемдең
Сауаптарын арттырып яҙһаңсы.

Гонаһтар ҙа күптер, эй, Аллаһым,
Зинһар, изге эш, тип ҡабул ҡыл.
Мин фәрештә түгел был донъяла:
Нәфсе төшөр нәмә күп, һанһыҙ.

Кибеттәргә керһәң: күҙ ҡамаша,
Нәфсе менән иман талаша.
Үтеп китеүҙәре бик ауырҙыр
Күңел ҡытыҡлаған хәрәм аша.

Үҙебеҙ ҙә, белмәй, ҡайһы саҡта
Ҡараш менән гонаһлыбыҙҙыр.
Эй, Аллаһым, ғәфү һорарға ла
Белмәйбеҙ бит хатта гонаһҡа.

Бөйөк Аллаһыбыҙ сикһеҙ йомарт –
Бәндәһен Ул һәр саҡ кисерә.
Ҡул күтәреп доға ҡылыу менән
Һорағанын шундуҡ Ул бирә.

Ҡәрҙәштәрем, уянайыҡ, етәр,
Бөйөк Аллаһ фарызын үтәйек.
Изге ғәмәлдәрҙә булып, әхирәткә
Иман менән, зинһар, күсәйек!

ГӨЛСИНӘ ӘЛ-СЕЛЬВИ, Әбйәлил районы