Өләсәйҙәргә мәҙхиә
Өләсәй – ул ейән-ейәнсәрҙәр яҙмышында ҙур роль уйнаған иң мөһим Кеше. Атай-әсәй эштән бушай алмаған ваҡытта, балалар ышаныслы өләсәй ҡулына күсә. Өләсәй менән булғанда − улар йылыла, ҡаралған, ваҡытында тамағына ашаған, өҫтәре таҙа, дәрестәре эшләнгән, түңәрәктәргә барған, саф һауала уйнаған, яратылған, йоҡо алдынан әкиәт, бишек йыры тыңлаған...
Өләсәйле сабый – иң бәхетле, сәләмәт, тәүфиҡлы, иманлы, рухлы бала!
Түңәрәк өҫтәл
Ашъяулыҡ ябынған «һылыу»
Өй түрендә ултыра.
Өләсәйем ҡунаҡтарын
Түңәрәк өҫтәл тирәләй
Мендәр һалып ултырта.
Баштарында − ап-аҡ яулыҡ,
Камзулдары сигелгән.
Йылы, йомшаҡ бәшәйҙәре,
Бал(а)итәк күлдәктәре
Ал ситсанан тегелгән.
Ә өҫтәлдә ни генә юҡ!
Уңған шул өләсәйем.
Изге доғаларға ҡушып,
Түңәрәк өҫтәл артында
Эсерә йома сәйен.
