Үлем тураһында мөнәжәт
Үлем тураһында мөнәжәт
Ғәзиз ғүмеремдең ҡәҙерен белмәнем,
Донъяны ҡыуҙым, рәхәт күрмәнем.
Ҡартлығым баҫты, сәсем ағарҙы,
Әжәл яҡындыр, зиһенем таралды.
Ауырта башым, ятамын уйлап,
Күңелем менән төрлөһөн уйлап.
Дуҫтар килерҙәр хәлем белергә,
Доға ҡылырҙар миңә терелергә.
Терелеү ҡайҙа − әжәл хәстәһе,
Асыҡ булһа ине йәннәт баҡсаһы.
Әжәл әрнеүе йөрәккә төштө,
Яғамдан тотҡас, иҫемә төштө.
Ғазраил килеп йәнемде алыр,
Һөйөклө тәнем һыуырылып ҡалыр.
Мине үлде тип, хәбәр итерҙәр,
Яҡын туғандар килеп етерҙәр.
Ҡәберем ҡаҙырға, дуҫтар, барығыҙ,
Тар ләхетемде иркен алығыҙ.
Яҡын туғандар йыуа башларҙар,
Кейемдәремде һалдырып ташларҙар.
Ҡарттар килерҙәр, өйгә керерҙәр,
Тәһлил әйтеп, доға ҡылырҙар.
Ғафил булмағыҙ, был көн етәсәк,
Әжәлдәр килеп, алып китәсәк.
Был донъя шулай һәр кемде алдай,
Атай һәм апай – береһе лә ҡалмай.
Йыйған йорттарым, тапҡан малдарым
Бер файҙа бирмәҫ, сыҡһа йәндәрем.
Ул һәм ҡыҙҙарым алып ҡалалмаҫ,
Йыйған малдарым файҙа бирә (а)лмаҫ.
Был донъяларҙан китер был башым,
Иманым булһын мәңге юлдашым.
Бер Аллаҡайым ҡазый буласаҡ,
Беҙҙең хәлдәрҙең барын һораясаҡ.
Оялыр йөҙөм, ҡапланыр күҙем,
Ниҙәр һөйләргә белмәйҙер телем.
Аҫтым туп(ы)раҡ, өҫтөм туп(ы)раҡ,
Бар туғандарым ҡалдылар илап.
Һис кем килә алмаҫ, асып керә алмаҫ,
Минең хәлемде һис кем белә алмаҫ…
Мөнирә Ҡазаева
