Ураҙа – ҙур ҡыуаныс
Күңелемде нурландыра
Ураҙа тотоуҙарым.
Ауыҙ асҡанда кинәнес –
Тәмләп һыу йотоуҙарым.
Сәхәргә торған мәлдәрҙә
Иҫкә төшә баласаҡ.
Өләсәйемдең йөҙөнә
Шатланып ҡараған саҡ.
“Өләсәй асыҡмайһыңмы
Көн буйы ашамағас?” –
Шулай һорай торған инем,
Бер ни ҙә аңламағас.
Ул яй ғына әйтә ине:
“Һәр ризыҡ – оло ниғмәт.
Асыҡҡанда, балаҡайым,
Ҡатҡан икмәк тә ҡиммәт.
Ауыҙ асҡанда беленә,
Ҡыҙым, ризыҡ ҡәҙере,
Аслыҡтың һәм һыуһыҙлыҡтың
Ҙур ғазап икәнлеге”,
Олоғайғас мин аңланым:
Ураҙа – ул сабырлыҡ.
Асыу тотмау, ғәфү итеү –
Ошо икән батырлыҡ.
Ураҙа – ас тороу түгел,
Ураҙа – ул ғибәҙәт,
Ниәт әйтеп, ғәмәл ҡылыу –
Ҙур илаһи тәғлимәт.
Ураҙа тотоп теләйем:
Күңелдә иман булһын.
Хоҙайым, һинән һорайым:
Донъялар имен торһон!
