“Аятел-Көрси – ҙур аят...”

“Бисмиллаһ”

Иртән торам “бисмиллаһ” тим.
Кис ятһам да “бисмиллаһ”.
“Бисмиллаһ” менән башлаһам,
Башлаған эш уң килә.
“Бисмиллаһ” тип ҡулды йыуам,
“Бисмиллаһ” тип ашайым.
“Бисмиллаһ” тип юлға сығам,
“Бисмиллаһ” тип йәшәйем.
“Бисмиллаһ”ты бик күп әйтеп,
Минең күңел ҡабатлай.
Изге тормошҡа юл аса,
Шайтан вәсвәсенән һаҡлай.

Ғүмер үтә икән

Аһ, был ғүмер үтә икән
Һис бер ғәмәл ҡылмайынса,
Ураҙа, намаҙ, зәкәттең
Ни икәнен белмәйенсә...
Биш ваҡыт намаҙҙың да
Ни икәнен күрмәйенсә,
Намаҙ – ҡәбер эсендәге 
Нур икәнен белмәйенсә.
Зекер, тәсбихтәребеҙ ҙә
Мизанда ауырға килер,
Күберәк әйтһәк салауатты, 
Беҙгә рәхмәттәр яуыр.
Ас-яланғас бәндәләрҙе
Туйҙырып шат ҡылмайбыҙ,
Аллаһ ﷻ биргән ниғмәттәргә
Шөкөранә ҡылмайбыҙ.
Йомарттарҙың йорто Йәннәт
Буласағын белмәйбеҙ.
Саҙаҡабыҙ гүрҙә юлдаш
Буласағын белмәйбеҙ.
Саҙаҡа күләгәһендә
Торорбоҙ ҡиәмәттә.
Хоҙай ҡушҡанды үтәйек – 
Йөрөмәйек ғәфләттә.

Аятел-Көрси

Берәү Аятел-Көрси уҡыһа,
Әрүәхтар ҙа шат булыр,
Ҡәберенә нур индереп,
Ятҡан гүрен киң ҡылыр.
Бер фәрештә яратылыр
Уҡыған хәреф һайын.
Ҡиәмәт көнөнә тиклем 
Уҡып торор көн һайын.
Йоҡларға ятыр алдынан
Аятел-Көрси уҡы –
Уны уҡыған бәндәне
Яндырмаҫ тамуҡ уты.
Сәфәргә сыҡһаң, был аят
Донъяңды һаҡлап торор.
Ризыҡ өҫтөнә уҡыһаң,
Бәрәкәт артып торор.
Аятел-Көрси уҡыһаң,
Асыуың да баҫылыр,
Тамуҡ ишеге ябылыр,
Һигеҙ йәннәт асылыр.
Аятел-Көрси – ҙур аят,
Уны һәр кем уҡыһын,
Шайтан яҡын килә алмаҫ,
Әгәр йортта уҡыһаң.
Был аяттың сауаптарын
Иҫәпләп бөтөп булмаҫ,
Шул аяттың хөрмәтенә
Ҡәбер ғазабы булмаҫ.
Аҙашҡанда, һаташҡанда
Беҙгә тура юл булыр,
Аятел-Көрси уҡыһаҡ,
Рәсүлуллаһ ﷺ шат булыр.
Аятел-Көрсиҙең сере,
Шифалары күп уның,
Аллаһ беҙҙе ғәфү итер,
Ҡөҙрәттәре киң уның.

Дилә буранғолова, Ырымбур өлкәһе