Ниәт һәм ифтар доғалары
Ниәт һәм ифтар доғалары
Ҡояш ҡалҡыуҙан ике сәғәт алда, сәхәр ашап бөтөп, фарыз ураҙаны тотоу өсөн, ошондай ниәт әйтелә:
“Нәүәйтү ән әсуумә саумә шәһри рамәдаанә минәлфәджри иләл-мәғриби хаалисан лилләәһи тәғәәлә”
Мәғәнәһе: “Аллаһу Тәғәлә өсөн, ихласлыҡ менән, таң ваҡытынан башлап, ҡояш байығанға тиклем, Рамаҙан ураҙаһын тоторға ниәт ҡылдым”
Ҡояш байып, сираттағы көндөң ураҙаһы тамамланғас, бер семтем тоҙ йәки һыу, айырыуса хөрмә емеше менән ауыҙ асыу – сөннәт.
Ауыҙ асҡандан һуң ошо доға уҡыла:
“Аллааһүммә ләкә сумтү үә бикә әәмәнтү үә ғәләйкә тәүәккәлтү үә ғәлә ризҡыйҡә әфтартү фәғфирлии йә ғаффәәрү мәә ҡаддәмтү үә мәә әххартү”.
Мәғәнәһе: “Йә АллаҺ, ошо ураҙамды мин Һинең өсөн генә тоттом, Һиңә генә иман килтерҙем. Һинең ризығың менән ауыҙ асам. Әй, гонаһтарҙы ғәфү итеүсе Аллаһ! Инде минең әүәлге гонаһтарымды ла, һуңғы гонаһтарымды ла ярлыҡа”.
