Берәүгә лә түбәнһетеп ҡарама
Берәүгә лә түбәнһетеп ҡарама
Ошондай риүәйәт бар: Ғайса пәйғәмбәр халыҡ араһында “тәҡүәле” тип иҫәпләнгән бер дин әһеле менән сәфәргә сыҡҡан. Ә арттарынан, уларҙан ояла-ояла, халыҡта “насар” тигән исеме сыҡҡан икенсе берәү эйәргән. Ял итергә туҡтағас, теге бахыр, үҙенең гонаһтары өсөн оялып, улар янына яҡын бармаған, ситкәрәк китеп ултырған. Һәм ул, ҡулдарын күтәреп, Аллаһу Тәғәләгә ялбарған: “Йә Аллаһ! Үҙеңдең пәйғәмбәрең хаҡына минең гонаһтарымды ғәфү ит!” Бөтәһе лә тәҡүәле тип иҫәпләгән дин әһеле иһә, был меҫкен гонаһ эйәһенә ерәнеп ҡарай ҙа, ҡулдарын күтәреп, былай ти: “Йә Аллаһ! Ҡиәмәт көнөндә ошо гонаһлы бәндә минең эргәмдә булмаһын!”
Аллаһу Тәғәлә Ғайсаға вәхи ебәрә: “Йә Ғайса! Минең ҡолдарыма, яныңдағы юлдаштарыңа, әйт: Мин икеһенең дә доғаһын ҡабул иттем. Минең ҡаршымда түбәнселек менән башын эйеп, ихлас күңелдән үкенеп, тәүбәгә килгән гонаһ эйәһен ғәфү иттем һәм уны Ожмахҡа индерәсәкмен. Ә теге, бөтәһе лә тәҡүәле тип иҫәпләгән кешене, Мин ғәфү иткән әлеге ҡолом янында булырға теләмәгәнлектән, Ожмахҡа индермәйәсәкмен”.
Кешеләрҙе кәмһетергә ярамай. Пәйғәмбәребеҙ Мөхәммәд ﷺ әйткән: “Кешегә, гонаһлы булыр өсөн, үҙенең имандаш ҡәрҙәшенә түбәнһетеп, мыҫҡыллы ҡараш ташлауы ла етә” (Мөслим).