Эрзимандин гуьгъуьна
Алай аямда кьакьан нетижайрихъ чалишмиш жезвайбурал гьейран хьун адет хьанва. Чун аял чIавалай вердишарзава: «Кар хъсандиз ая ва я гьич ийимир». Амма и, дуьзди хьиз аквазвай, мураддихъ гзаф вахтара, гьакI гьакъисагъдаказ кIвалах ийиз кIан хьунилай артух са затI чуьнуьх хьанва.
Ихтилат перфекционизмдикай – вири крар са айибни квачир гьалдиз гъунин къенепатан муьгьтежвиликай физва, вич куьмекчидикай яваш-явашди залан пардиз элкъвезвай.
КIвалах хъсан ери аваз ийиз кIан хьуникай, гьелбетда, зарар авач. Четинвилер мураддив агакь тийидайла башламишзава. Инсандиз «хъсандан» ва «лап хъсандан» арада авай тафават акваз амукьзавач ва ада вичелай гъейри мад садани фикир тагузвай куьлуь-шуьлуьйриз гзаф кьадар вахт ва къуватар харжзава. Мектебдин сочинение кхьидайла йифе гьатзава, вучиз лагьайтIа туькIуьрай предложение хъсандиз туькIуьн тавунвайди хьиз жезва. Совещанидиз гьазур хьуни акьван чан акъудзава хьи, анал экъечIна рахадай къуват амукьзавач. ГьакI жезвайди яни?
Пешекарар перфекционизмдиз гзаф терефар авай гьалдиз хьиз килигзава. Са патахъай, ада инсандиз вилик фидайвал, кIеви къайда хуьдайвал ва чIехи агалкьунар жедайвал куьмек гун мумкин я. Муькуь патахъай – гьамиша къалабулух, рази тахьун ва гьатта депрессия хьун. Иллаки и гьисс маса инсанрин фикирдиз яб гузвайбуруз жезва. Абуруз акI жезва хьи, абурун гьар са гъалатI аквада ва абур айибда ва лап хъсан нетижа тахьуни абуруз мад гьуьрмет тахвунал ва кIан тахьунал гъида. Инсанди вич акI тухунин дувулар аял вахтуниз физва. Эгер диде-бубади аялдилай тарифар анжах вадар атайла ийизвайтIа, гъалатIар акваз, амма алахъунар таквазвайтIа, эгер кIанивал анжах вич лап хъсандиз тухуналди къазанмишиз жезвайтIа – ибуру вирида гележегда къенепатан акьунар хьунин бине арадал гъизва. ЧIехи хьайила, ахьтин инсан вичи ийизвай кардал шад жезмач. Адаз амукьзавайди кьве затI я – чIулавдини лацуди: я лап хъсан жезва, я чIур жезва. Пуд лагьайди авач.
Амма уьмуьрда, малум тирвал, гьамиша лап тамамвал жезвач. Гьар са карда, кIантIа ам яратмишун, кIелун ва я рафтарвилер хьурай, кимивилер хьуниз, гуьзлемиш тавур крар хьуниз ва лап хъсан тушир гуьрчегвилиз чка авайди я. Гьабуру я нетижа халисанди, чимиди, инсандинди ийизвайди. Перфекционизмдин парадокс ам я хьи, тамамвилихъ физ алахъиз, ада кьилинди квадарзава – лезет гьиссиз алакьун. Фадлай гуьзлемишзавай гъалибвили анжах са куьруь регьятвал гъизва, ахпа мад секинсузвал гатIумзава: «Им бес кьадар хъсан я жал? Завай идалайни хъсандиз жедай жал?»
Ахтармишунри къалурзава хьи, ихьтин, чпивай вини дережадин истемишунар ийизвай инсанри важиблу крар амайбурулай гзаф ахпадал вегьезва. И гафар акьулди кьабул тийидайбур хьиз ван къвезва, амма ам гьакI я: эгер заз лап хъсандиз тийиз кичIезватIа, гьич башламиш тавуртIа хъсан я. А вахтунда чIурни жедач. ГъалатI хьунихъай кичIе хьуни кагьулвилелай гужлуз кар ийиз тежервал ийизва. Адалай ацукьна гьевеслувал, кьетIен гуьгьуьл ва я «лап хъсан шартIар» гуьзлемишун регьят я, амма абур, гьелбетда, сакIани алукьзавач.
И фурай гьикI экъечIда?
ГъвечIи кардилай башламишда – жуваз тамамвилелди тийидай ихтияр гун ва жуван гьиссерал гуьзчивал тухун. КилигайтIа, дуьнья чкIизвач, эгер текстина гъилив чIурна дуьзар хъувур са гъвечIи чка аватIа ва гьазурзавай хуьрек са тIимил кайитIа. Садани квез гьуьрмет тавуна тазвач, мукьвабуру лагьайтIа, гьатта тафаватдиз фикир гузвач.
Мумкин я, виридалайни четинди – им неинки еке агалкьун хьайи вахтунда, гьакI адетдин йикъарани жув кьабулиз чир хьун я: куьн галат хьайила, гуьгьуьл хъсанзавачирла, гъалатI хьайила. Эхирки, эрзиман – им анжах фикирда авай шикил я. Уьмуьр лагьайтIа, физва, ам гьерекатдик ква, нефес чIугвазва. Гьа и нефес чIугуна гьамиша крар чIур хьуниз, ара атIунриз ва гуьзлемиш тавур дегишвилериз чка ава. Гьа гьабуру я ам халисанди ийизвайди.
