Гьар са пешини чаз кушкушзава: «Аллагь ﷻ, Аллагь ﷻ!»
Гьар са пешини чаз кушкушзава: «Аллагь ﷻ, Аллагь ﷻ!»
КIвалин гьаятда пуд стха къугъвазвай. Гатун ракъини чил чими ийизвай. Гьаятда къацу пешер ахъайнавай машмашдин тар авай. Са тIимил вахтни алатнач, аялар тарциз акьахна хилер хаз башламишна.
Абурукай сада лагьана: «За виридалайни иер хел хана!» Масада жаваб гана: «Зи хилел виридалайни гзаф пешер ала!» Пуд лагьайда: «За лагьайтIа, виридалайни еке хел хана!» Тарцин кIаник гъвечIи вах акъвазнавай: «Зазни, зазни са хел хух!»
Аялрин ван хьайила, баде кIваляй экъечIна, абуру хилер хаз акурла, адай гьарай акъатна: «Куьне вуч ийизва?! Вучиз гьавайда тарцин хилер хазва, адал чан алайди я!» Бадедин гьарайдин ван хьайи аялар гьасятда тарцяй эвичIна. Кьве чIехи стхадиз бадеди бубадиз куьмек гуз алад ва гъвечIи рушаз вичин кьилив ша лагьана.
ГъвечIи стхади хилер кIватIиз эгечIна. Гьаятда кьилди адан рикI акъатзавай ва ам тарцин кIаник квай тахтадал ацукьна, фикир ийиз башламишна: «Вучиз бадедиз гьакьван хъел атана, хилерни пешер цIийи кьилелай экъечI хъийидачни бес, килиг абур гьикьван аватIа!»
Фикиррик кваз тарцихъ далу агалдна ацукьнавай гада ахварал фена. Ахварай адаз акуна: «Тарцин са хел ам ракъинин нурари гузвай чимивиликай хуьдайвал агъуз хьана. Адан пешер гададин чинихъ галукьна ва адаз пешерин атирдин ни атана, гуьзел манийрин ван япариз къвез башламишна. Адаз пешерин сесерин ван хьана. Гьар са пешини мани лугьузвай: «Аллагь ﷻ! Аллагь ﷻ!» Шукур, хъуьтуьлвал ва муьгьуьббат квай и гафарик. На лугьуди хилери лугьузвай: «Аллагь ﷻ! Аллагь ﷻ! Элкъвена гьикьван хъсанзаватIа килиг». Гададин пIузаррини кушкушиз башламишна: «Аллагь ﷻ! Аллагь ﷻ! Шадвиляй адак хъвер акатна. Элкъвена авай вири шейэри манияр лугьузвай, тIебиат гзаф гуьрчег тир. Лап регьят хьанвай бедендиз, ам, на лугьуди, «Аллагь ﷻ!» лугьудай сесина цIранвай.
Анжах кIвачерик квай ханвай хилер киснавай, абуруз зикирдай къуват амачир ва гададиз гзаф гьайиф хьана. «Вучиз за абур хана!» - сефилдиз фикирна ада».
И арада гъвечIи гадади вич бадеди кьуна хкажай къайда гьиссна. Ада аял кIвализ хутахзавай. Аялди вичин гъилералди бадедин гардан кIевиз кьуна, адан япал кушкушна: «Баде, ваз абурун ван къвезвани? Зун кIвализ хутахмир, ваз минет хьуй! Ша чун тарцин кIаник са тIимил ацукь хъийин. За ваз са шей лугьуда». Ада вичиз акур, ван хьайи кьван шейэрикай бадедиз ахъайиз эгечIна. Баде лагьайтIа, муьгьуьббатдалди, чинал хъвер алаз вичин хтулдиз килигзавай. «Вазни абурун ван къвезвани?» - шаддиз хабар кьуна аялди вичин бадедивай. «Эхь, зи гъвечIи хтул! Гьар са пешини чаз кушкушзава: «Аллагь ﷻ, Аллагь ﷻ! Гар са тIимил къати хьайила абуру ийизвай зикирдин ванни хкаж жезва. Гьайиф хьи, гзафбуруз абурун ван къвезвач».
Ахпа гъвечIи гадади ханвай хилер кIватIна, абур яд авай шуьшеда туна ва абурал чан акьалт хъувурла адаз шад хьана. И йикъалай ада кьетIна: «Мад за жуван уьмуьрда гьавайда тарцин хилер хан хъийидач! Къуй зикир авурай!» - чинал хъвер алаз лагьана ада. – Белки мад са низ ятIани абурун ван жеда!»
