ТIуьн тIуьрдалай кьулухъ кIелдай дуьаяр
Абу Умамади агакьарайвал, тIуьна куьтягьайла Пайгъамбарди лагьана: «Шукур хьуй Аллагьдиз , шукур гзаф, хъсан ва шад, шукур, гьикьван авуртIани бес тежедай, шукур, акъвазарна лазим текъведай, шукур, вич галачиз тежедай! Ам – чи Рабби я!»
АльгьамдулиЛлагьи гьамдан касиран, тIаййибан, мубаракан фигьи, гъайра макфийин, ва ла муваддаин, ва ла мустагънан `ангьу! Раббана!» (Аль-Бухари). Муаз бин Анаса агакьарайвал, Аллагьдин Расулди лагьана: «Ни фу тIуьрдалай кьулухъ лагьайтIа: «Шукур хьуй Аллагьдиз заз и тIуьн гайи за са амални ва къуватни ишлемиш тавуна!» (АльгьамдулиЛлагьи ллази атI`амани гьаза ва разакъанигьи мин гъайри гьавлин минни ва ла къувватин!) – адан виликдай хьайи гунагьрилай гъил къачуда» (Абу Давуд, ат-Тирмизи).
