ВиштIаси адам
ВиштIаси адам
Нушала Идбаг МухIяммад сунела рурси ФатIимала дурхIначи гьаман вашусири. БиштIати дурхIнала илини халатала кьяйда хIурматбирусири ва дигахъутири. Ил секIай чебиахъулри илди илала мягIничебти ихтилатчиби биънира.
Хъули ацIайчи илини уршиличила хьарбиусири: «ВиштIаси адам хъуливу? ВиштIаси хъуливу?» или.
ВиштIаси адам илала тIамала аргъили дуцIли хала дудешлис гьунивиусири ва дигиличил хъябруциркусири.
ГIур Идбагли виштIаси адам ляввирусири ва балга бирусири: «Ва дила Аллагь ﷻ! Наб ил дебали дигахъисра, ну улгулра илра илис дигутира ХIедра дигахъен или!» Ил дугIялизиб Идбагли дурхIя мяхIкамварахъес тиладибирулри, ил дигахъути Аллагьлира ﷻ дигахъесли, гъамти адамтани илис зарал хIебарахъес багьандан.
Нушала жамигIятла гIямрулизиб хала дудешуни гьаман чула дурхIнала дурхIначи шадиб башули бирар, ил илдала – гьести гIямрула адамтала ихтияр саби. Хала дудешани бакIибхIели илдани рахлицун иру: «Ну виштIаси чеэс вакIибсира», - или, дурхIни илди гъайличи хIерли биалра…
ДурхIни биштIали лебай, илдачи нушала хIурмат - илдас бяркъ лугнила мягIничебси дарсра саби, сунелара илди халабаибхIели мягIна имцIабируси. Илди биштIахIели нуша илдачил секьяйда дирахIеллира, халабиухIели илдачи халаси асарбируси саби.