ПасихIкар ва жита
ПасихIкар ва жита

Гьачам гьести гIямрула мурул адам хIеркIла дубла кайили леври. ИлхIели или шиннизи кабикибси жита чебаиб. Ил дурабухъес хIебирули, шиннизиб пялхъярбикIулри. Илини кьасбариб жита берцахъес. Илини някъ гьабатурхIели, жита хъябшбикун. Изаурли, илини някъ убасиб.
Камси замана дикибхIели, илини гIурра някъ гьабатурли, ил шиннизибад дурасес кьасбариб. Амма жита илала някъличи гIуррара хъябшбикун. Илини хIяйнайсра жита берцахъес кьасбариб. Илавси цархIил жагьси адамли ил анцIбукь чебаили викIар: «Ва пасихIкар! ХIуни сен хIергъуси гьачамра кIинара ца секIал? ХIера, гьанна хIяйнайсра хIу гъазализиври хIечи хъябшбикIуси ил жита берцахъес!» П а с и х I к а р л и ил сегъуналра пикри бяхIчихIеили ватур, сай биалли, жита берцахъес къайгъилизиври. Ахирра-ахир илини хапIики жита дурасили, хIяршбариб. ГIур ил жагьси адамличи гъамиубли, илала хъуцIарличи някъ кабихьили викIар: «Урши, житала хасдеш саби хъябшбикIес, ил илала тIабигIятлизибра лебси саби.
Ну биалли, адам сайра, дила хасдеш – диги ва уркIецIи дакIудирес. Марлира хIед дигусирив, житала хасият дилайчиб чедибикили? Урши, хIу жагьли левалри, багьи, адамла хIял-тIабигIят хIясибли, адамтачира мицIирагличира адамдешличил вирен. Илдани сегъуна хасият чебаахъаллира, декIардеш агарли. ЦацахIели илдани хIед децIигахъниличи ва хIейгибилзахъниличи хIермайкIуд. «ХIед гIяхIдеш хIебарибсилис хIунира мабирид илди гьарахъли бати» бикIутачира лехIмайхъуд, мурталра адамдеш гьалар дашахъес къайгъибара. Иш белкIлизибад нушани се касес гIягIнили? Гьачамалра хIуни цархIиллис дедибти талихIла бурхIначила пашманмайруд! Адамтани хIуни барибси гIяхIдеш чехIебиули ва хIебалули биаллира, хъуммартид ЧевяхIсини мурталра барибси гIяхIдеш балуси саби ва гIяхIдеш хIечи чарбируси саби.
(ХАЛКЬЛА БАКЬАЛА)