Балаларым мине дингә алып килде

Балаларым мине дингә алып килде

Балаларым мине дингә алып килде

Ҡыуандыҡ районының Башҡорт Ҡансураһы ауылында тыуып үҫтем мин. Әле 67 йәштәмен. 23 йыл буйы Ырымбур ебәк комбинатында технолог булып эшләнем. Ул ваҡытта дин тураһында уйларға ваҡыт та булманы. Әммә Аллаһҡа гел ышанып йәшәнем.

Тәүҙә балаларым, үҫеп еткәс, үҙ аллы намаҙға баҫып, динде өйрәнә башланылар. Ун йыл элек улым: «Әсәй, йәнеңде ҡотҡар!» – тип мине иҫкәртә башланы. Башта аңламай инем ул һүҙҙәрҙе. Мин шулай яман әсәй микән, тип тә уйлап бөттөм. Шунан яйлап, балалар ярҙамы менән намаҙға баҫып, дин менән ҡыҙыҡһынып киттем. Әлхәмдүлилләһ, Ырымбурҙағы «Рамаҙан» мәсетендә өс йыл буйы Фаруҡ хәҙрәттән дин нигеҙҙәрен өйрәндем.

Хәҙерге көндә «Хөсәйениә» мәҙрәсәһенең һуңғы курсында ситтән тороп уҡыйым. Ислам минең тормошта беренсе урынды алып тора, сөнки динһеҙ йәшәүҙең мәғәнәһен күрмәйем. Бөгөнгө донъя мәшәҡәттәре кешене ныҡ баҫа. Тегене, быны өлгөрмәй башлаһам, кейәүем гел генә миңә: «Был донъяла нимәгә өҫтөнлөк бирәһең, башта шуны дөрөҫ билдәләргә кәрәк», – тип иҫкәртә. «Ҡиәмәт көнөнә әҙерлән, ғәмәл дәфтәреңде яҡшы ғәмәлдәр менән байыт!» – тип киҫәтеп тора. Ысынлап та, башта, Аллаһ өсөн, тип ниәт ҡылһаң, донъя мәшәҡәттәре үҙенән-үҙе хәл ителә. Шулай итеп, диндә тәртипкә өйрәндем. Беҙҙең ата-бабаларыбыҙ Совет власы осоронда ла динде һаҡлап ҡалырға тырышҡан. Минең әсәйемдең ҡартәсәһе йәшереп намаҙын уҡыған, ураҙа тотҡан.

Ул әсәйемә туғыҙ йәшендә «Фәтихә» сүрәһен йәшереп кенә ятлатҡан. Хәҙер әсәйемә 87 йәш, ул да намаҙын ҡалдырмай. Шул «Фәтихә» сүрәһен гел иҫемдә тоттом, ти. Хәҙерге заманда кеше ауырып китһә, йә берәй ҡыйын хәлгә тарыһа, Аллаһу Тәғәләне шунда уҡ иҫләй башлай. «Һин нишләп Уны иҫләйһең һуң?» – тип һорар инем. Ундай фекерле кешеләргә мин Ҡиәмәт көнө, ғәмәл дәфтәре тураһында аңлатырға тырышам. Әлхәмдүлилләһ, улым менән киленем дә, ҡыҙым менән кейәүем дә, ейәндәрем дә – барыһы ла иман юлында. Ейәнсәремдең яулыҡ ябынып йөрөгәнен күреп ҡалған бер таныш ҡатын, миңә бер көн һорауҙар менән ябырылды.

«Нишләп ейәнсәрегеҙҙе улай итеп ҡаплап торған кейемдә йөрөтәһегеҙ? Һеҙ уға һайларға хоҡуҡ бирмәйһегеҙ», – тип әйтеп һалды. «Минең ейәнсәрем йәтим түгел. Уны ата-әсәһе тәрбиәләй. Бәләкәйҙән уға дин ҡанундарын аңлаталар, бәләкәйҙән тәртипкә өйрәтәләр», – тип яуап бирҙем. Диндә булған кеше – ул әҙәпле, ихлас, алсаҡ кеше була. Унан бер ҡасан да тирә-яғындағыларға насарлыҡ булмаҫ, тип иҫәпләйем.

ХӘМИҘӘ ТЕҮӘЛБАЕВА

2026-06-01 (Зөлхизә, 1447 йыл.) №6.


Аллаһ ҡоло булыу − иң оло дәрәжә

Был һүҙҙе бәләкәйҙән ишетеп үҫтем: әсәйем ҡайһы саҡ, беҙ, балалар, берәй нәмәне яңылышыраҡ эшләһәк, асыуһыҙ ғына: «Иии Аллаһ ҡоло, нишләп улай иттең инде?», – тиер ине. Был һүҙ миңә «иии балаҡайым» һүҙенә синоним һымаҡ булып хәтерҙә ҡалған. Тик, үҫә төшкәс, ҡолдоң...


Тәһәжжүд намаҙы доғаһы

Ибне Ғәббәстең әйтеүенсә (шаһитлығынса), төндә тәһәжжүд намаҙына торғанда, Пәйғәмбәребеҙ Мөхәммәд ﷺ ошо доғаны уҡыған: «Аллааһүммә ләкәл-хәмдү әнтә ҡаййимүс-сәмәәүәәти үәл-арды үә мән фииһиннә үә ләкәл-хәмдү әнтә нуурус сәмәәүәәти үәл-арды үә мән фииһиннә үә ләкәл-хәмдү әнтә...


Мейе һелкенеүҙе Ҡөрьән аяттары менән дауалау

Ҡөрьән аяттары – шифалы, бөтә ауырыуҙарҙан дауа. Аллаһтың һүҙе, Изге Китабы менән дауалау борондан билдәле. Мәҫәлән, башҡорт халҡы элек-электән шифалы аяттар менән өшкөргән, имләгән, бүҫер ҡыуған, быуын ултыртҡан һәм башҡа сирҙәрҙән дауалаған, хәлдәрен шәбәйткән. Мәҫәлән, Миәкә яҡтарында...


Ирем өйҙә ҡунмай

Тормош иптәшем һуңғы ваҡытта әсәһе менән өләсәһенә күп иғтибарын бүлә. Шуға күрә мин үҙемде икенсе планда һымаҡ тоям. Ул шундай мөнәсәбәтте улар алдындағы яуаплылыҡ менән аңлата: атаһы вафат булғас, әсәһе яңғыҙ ҡалды, улар ярҙамға мохтаж, ти. Хәҙер ирем төнөн өйҙә ҡунмай, өй, балалар – барыһы...


Хәсән Басри тураһында ҡиссалар

Шәкерткә ярҙам итеүҙең файҙаһы Көндәрҙән бер көндә Хәсән Басри болонға сыҡты. Бер оло һыу ситендә туҡталып ҡарап тора ине, күрҙе: бер баҡа, бер күгәүенде арҡаһына мендереп, ҡайҙалыр китеп бара. Хәсән Басри ҡарап торҙо ла: «Был күгәүен ҡайҙа барыр икән?» – тип, артынан китте. Күгәүен бер ағас...