Балаларым мине дингә алып килде

Балаларым мине дингә алып килде

Балаларым мине дингә алып килде

Ҡыуандыҡ районының Башҡорт Ҡансураһы ауылында тыуып үҫтем мин. Әле 67 йәштәмен. 23 йыл буйы Ырымбур ебәк комбинатында технолог булып эшләнем. Ул ваҡытта дин тураһында уйларға ваҡыт та булманы. Әммә Аллаһҡа гел ышанып йәшәнем.

Тәүҙә балаларым, үҫеп еткәс, үҙ аллы намаҙға баҫып, динде өйрәнә башланылар. Ун йыл элек улым: «Әсәй, йәнеңде ҡотҡар!» – тип мине иҫкәртә башланы. Башта аңламай инем ул һүҙҙәрҙе. Мин шулай яман әсәй микән, тип тә уйлап бөттөм. Шунан яйлап, балалар ярҙамы менән намаҙға баҫып, дин менән ҡыҙыҡһынып киттем. Әлхәмдүлилләһ, Ырымбурҙағы «Рамаҙан» мәсетендә өс йыл буйы Фаруҡ хәҙрәттән дин нигеҙҙәрен өйрәндем.

Хәҙерге көндә «Хөсәйениә» мәҙрәсәһенең һуңғы курсында ситтән тороп уҡыйым. Ислам минең тормошта беренсе урынды алып тора, сөнки динһеҙ йәшәүҙең мәғәнәһен күрмәйем. Бөгөнгө донъя мәшәҡәттәре кешене ныҡ баҫа. Тегене, быны өлгөрмәй башлаһам, кейәүем гел генә миңә: «Был донъяла нимәгә өҫтөнлөк бирәһең, башта шуны дөрөҫ билдәләргә кәрәк», – тип иҫкәртә. «Ҡиәмәт көнөнә әҙерлән, ғәмәл дәфтәреңде яҡшы ғәмәлдәр менән байыт!» – тип киҫәтеп тора. Ысынлап та, башта, Аллаһ өсөн, тип ниәт ҡылһаң, донъя мәшәҡәттәре үҙенән-үҙе хәл ителә. Шулай итеп, диндә тәртипкә өйрәндем. Беҙҙең ата-бабаларыбыҙ Совет власы осоронда ла динде һаҡлап ҡалырға тырышҡан. Минең әсәйемдең ҡартәсәһе йәшереп намаҙын уҡыған, ураҙа тотҡан.

Ул әсәйемә туғыҙ йәшендә «Фәтихә» сүрәһен йәшереп кенә ятлатҡан. Хәҙер әсәйемә 87 йәш, ул да намаҙын ҡалдырмай. Шул «Фәтихә» сүрәһен гел иҫемдә тоттом, ти. Хәҙерге заманда кеше ауырып китһә, йә берәй ҡыйын хәлгә тарыһа, Аллаһу Тәғәләне шунда уҡ иҫләй башлай. «Һин нишләп Уны иҫләйһең һуң?» – тип һорар инем. Ундай фекерле кешеләргә мин Ҡиәмәт көнө, ғәмәл дәфтәре тураһында аңлатырға тырышам. Әлхәмдүлилләһ, улым менән киленем дә, ҡыҙым менән кейәүем дә, ейәндәрем дә – барыһы ла иман юлында. Ейәнсәремдең яулыҡ ябынып йөрөгәнен күреп ҡалған бер таныш ҡатын, миңә бер көн һорауҙар менән ябырылды.

«Нишләп ейәнсәрегеҙҙе улай итеп ҡаплап торған кейемдә йөрөтәһегеҙ? Һеҙ уға һайларға хоҡуҡ бирмәйһегеҙ», – тип әйтеп һалды. «Минең ейәнсәрем йәтим түгел. Уны ата-әсәһе тәрбиәләй. Бәләкәйҙән уға дин ҡанундарын аңлаталар, бәләкәйҙән тәртипкә өйрәтәләр», – тип яуап бирҙем. Диндә булған кеше – ул әҙәпле, ихлас, алсаҡ кеше була. Унан бер ҡасан да тирә-яғындағыларға насарлыҡ булмаҫ, тип иҫәпләйем.

ХӘМИҘӘ ТЕҮӘЛБАЕВА

2026-04-01 (Шәүүәл, 1447 йыл.) №4.


Һөйәк һурпаһы

Һурпаны әҙерләү өсөн һөйәктәр, алма һеркәһе, ҡара борос, зәғферән (куркума) тамыры кәрәк. Дөрөҫ итеп әҙерләнгән һурпала коллаген, аминокислоталар, гликозаминогликандар, микроэлементтар (магний, фосфор, баҡыр, цинк, калий, тимер) күп була. Көтөүҙә йөрөгән, үлән ашаған малдың һөйәктәрен ҡулланырға...


Халыҡ әйтһә – хаҡ әйтә

Намыҫлы кеше – ырыҫлы кеше. Яҡшы менән юлдаш булһаң – эшең бөтөр, Яман менән юлдаш булһаң – башың бөтөр. Нәфсе шайтан – аҡыл иман Иҫән саҡта йөрөп ҡал, был донъяны күреп ҡал. Аҡсаң булмаһа ла, выжданың булһын. Сәләм бирмәгән бер оятлы, яуап бирмәгән мең оятлы. Күлдең...


Хакимдарҙың золомлоғонан ҡурҡҡан кеше әйтә торған доға

«Аллааһүммә раббәс-сәмәәүәәтис-сәбғи үә раббәл-ғәршил-ғәҙыиим, күн лии жәәран мин (ошо ерҙә кемдән ҡурҡһа, шуның исемен атау кәрәк) үә әхзәәбиһии мин халәәьиҡик, ән йәфрута ғәләййә әхәдүн минһүм әү йәтғаа, ғәззә жәәрукә үә жәллә ҫәнәәьүк, үә ләә иләәһә илләә әнт». Мәғәнәһе: «Эй Аллаһ, ете күктең...


Шайтан яҙмалары

Ай-ай-ай Бөгөн минең менән ныҡ насар бер хәл килеп тыуҙы. Ай-ай-ай. Мин илайым, сөнки миңә бик ҡыйын. Нисек иламайһың инде? Ай-ай-ай. Бер ай элек, Мәхсә менән Мәрзиәнең араһын боҙор өсөн, ниҙәр генә эшләмәнем. Ул саҡта ҡыҙҙар тасма тас килеп ирешкәйне, ә бөгөн ҡабат дуҫлашып киткәндәр. Әйҙәгеҙ,...


Ахырзаман – аяҡ аҫтында

Бала саҡта: «Үлем – күҙ менән ҡаш араһында, ахырзаман – аяҡ аҫтында», – тигән һүҙҙәрҙе өләсәй ауыҙынан йыш ишетергә тура килде. Нух пәйғәмбәрҙең туфан һыуынан, тереклектәр донъяһын һаҡлап алып ҡалыуы ла һүҙ урауында аңға һеңдерелде.   Яҙғы ташҡын осоронда, Нөгөш...