Доға көсө

 Доға көсө

 Доға көсө

Бала саҡ... Миңә 10-11 йәштәр булғандыр. Йығылып ятып, әҙәби китаптар уҡыйбыҙ, атай-әсәй күпләп балалар өсөн сыҡҡан гәзит, журналдарға яҙылған. Өйҙәгеләр ҙә ихлас әҙәби китаптар уҡыуға. Ҡартәсәйем Рәхимә, яңыса хәреф танымаһа ла, мин уҡыған хикәйә, шиғырҙарҙы яратып тыңлай.

 

Йәйҙең матур бер көнө. Картуфлыҡ арты йәм-йәшел сирәм, Берләм генә юл үтә, һирәкләп, көтөүселәр һыбай үтеп китәләр.

Балаҫ түшәнек тә, шул йәшел сирәмдә мин Зәйнәб Биишеваның китабынан хикәйәләр уҡыйым, ҡартәсәйем ваҡ төйәк ямаштыра, минең уҡығанды ихлас тыңлай.

Нишләптер, уҡып ултыра торғас, ауыҙҙы ябып булмай иҫнәтеп алып китте, нишләргә белеп булмай, ҡурҡышып, йәһәтләп әйберҙәрҙе йыйнап ҡайтып киттек. Ҡартәсәйем бағымсы Мәрғүбә инәйгә алып китте, өлкән генә йәштә булһа ла, бик теремек инәй, тиҙ генә башымды һыйпап, нимәлер уҡый, өрә, уҡый, һыйпай торғас, күҙем асылып киткәндәй булдым. Бер бәләкәй ап- аҡ ҡына тоҙ ялатты, үҙе: "Мөжәүир тоҙо", – тип һөйләнә, исеме ят, ҡолаҡҡа ятышлы булғанғамы, был исем хәтергә ныҡ уйылып ҡалған. Аҙаҡ ҡына Баймаҡ хәҙрәтенең көслө имсе икәнен ишетә башланыҡ халыҡтан. Шулай итеп, Мәрғүбә инәйгә бер нисә барғандан һуң, арыулана башланым, һуңынан һауыҡтым, рәхмәт уҡыйым хәҙер ҙә изгҽ мәрхүм, мәрхүмәләр рухына.

Икенсе осраҡ. Килен булып төшкәс, иптәшем менән ҡалаға йыйындыҡ. Йәшәгән ауылыбыҙ таулы урында урынлашҡан. Оло юлға сыҡҡансы, тау үрен йәйәү сығыр кәрәк. Тау сығыуыбыҙ булды, мин телһеҙ ҡалдым, иптәшемә һүҙ ҡуша алмайым, мин өндәшәм, ул аңламай. Ҡурҡып илап ебәрҙем. Кире боролорға тура килде. Иремдең ҡартәсәһе ауылда билдәле генә бағымсы ине, йылан сағамы, күҙгә дегәнәк төшәме − уға киләләр, дини яҡтан бик көслө генә. Йүгереп килҽп етте өлкән бейемем. Ултыртып доғаларын уҡып, өшкөрөп, ике көндә һауыҡтырҙы, элекке хәлемә ҡайттым. Һуңынан табиптарға күрендем, тирләп сыҡҡанһығыҙ, ел һуҡҡандыр, тигәндән башҡа аңлатып диагноз ҡуя алманылар.

Инде үҙем, дингә килеп, намаҙға баҫҡас ҡына аңлайым доға көсөн.

Мең рәхмәтлемен ҡартәсәйемә, инәй-олатайҙарҙың илаһи ҡөҙрәтенә. Йәндәре Ожмах түрҙәрендә булһын мәрхүмдәремдең!

 

Клара Урызбаева, Баймаҡ ҡалаһы

2026-05-01 (Зөлҡағиҙә, 1447 йыл.) №5.


Сабир хәҙрәт

Ғафури районы Сәйетбаба урта мәктәбенең йөҙ йыллыҡ юбилейы сараларын уҙғарғанда, ауылда, был мәктәптең башланғысы булып, 1906 йылда асылған мәҙрәсәнең дә тарихы һәм уны ойоштороусы Мөхәммәтсабир Халиковтың эшмәкәрлеге тураһында мәктәп етәкселәре хөрмәтләп иҫкә...


Хиджама – онотолоп барған сөннәт

«Хиджама» һүҙе ғәрәп телендәге «әл-хаджм» тамырынан килеп сыҡҡан, ул «һеңдереү», «һурып алыу» кеүек мәғәнәгә эйә. «Әл-хиджама» иһә “ҡан сығарыу”ҙы аңлатҡан төшөнсә. Халыҡ медицинаһындағы был ысул элек-электән бик күп...


Ҡорбан салыу Аллаһу Тәғәләгә яҡынайта!

«Ҡорбан» һүҙе ғәрәп телендәге «ҡаруба» һүҙенән алынған. Был һүҙ яҡынайыу тигән мәғәнәне бирә. Дин тотҡан кешеләрҙең маҡсаты – Аллаһу Тәғәләгә яҡынайыу, Уның ﷻ рәхмәтенә ирешеү.   Раббыһының ризалығы өсөн ҡорбан салдырған кеше, оло фазиләттәргә...


«Тура юлға күндер, эй Раббым!..»

Яҙҙың иң матур бер ҡояшлы көнөндә Башҡортостаныбыҙҙың үҙәгендә урынлашҡан Сәйетбаба ауылына юлға сыҡтыҡ. Юлдаштарым менән һүҙебеҙ берегеп, көндөң, тәбиғәттең матурлығына һоҡланып, ауылға барып еткәнде һиҙмәй ҙә ҡалғанбыҙ.   Ауылға кергәс тә һул яҡта урынлашҡан Әбйәлил ишан Ҡанһөйәр улының...


Сөләймән пәйғәмбәр

Улына нәсихәттәр биргәндән һуң, Дауыт михрабына китә. Бер ваҡыт уның янында таныш булмаған берәү пәйҙә була. «Кем һиңә бында инергә рөхсәт итте?» − ти Дауыт. Тегеһе: «Батшалар янына инер өсөн миңә рөхсәт кәрәкмәй», − ти ҡәтғи итеп. Яуабы буйынса бының Ғазраил икәнен аңлаған пәйғәмбәр: «Минең хәлде...