Нисек күҙ тейеүҙән һаҡланырға?
Күҙ тейеүҙең хаҡ икәне билдәле, һәр кеше күҙ тейгеҙә ала, хатта үҙ-үҙенә һәм үҙенең мөлкәтенә лә.
Күп саҡта күҙ тейеү көнсөл кешенән була. Пәйғәмбәребеҙҙең ﷺ хәҙисендә: «Әгәр ҙә һеҙҙең арала кемдер үҙендә йәки мөлкәтендә, йәки үҙенең ҡәрҙәшендә берәй әйберҙе оҡшатһа, бәрәкәт һорап доға ҡылһын, сөнки ысынында күҙ тейеү хаҡ», – тиелгән (Ибне Мәджәһ).
Икенсе хәҙисендә: «Күҙ тейеү – ысынлап та, бар. Уның арҡаһында дөйә ҡаҙанға барып эләгә, ә кеше – ҡәбергә», – тиелгән (Әбү Нүәйм).
Күҙ тейеүҙән нисек һаҡланырға?
Пәйғәмбәребеҙҙең ﷺ бер хәҙисендә (Ибне Ғәббәстән еткерелә): «Күҙ тейеү – хаҡ нәмә. Әгәр ҙә Аллаһтың тәҡдиренә нимәлер йоғонто яһай ала икән, ул да булһа, күҙ тейеү булыр. Әгәр ҙә һеҙгә ҡойонорға ҡушылһа, һеҙ шуны үтәгеҙ», – тиелгән (Мөслим).
Бынан сығып, бер әҙәмгә күҙе тейгән кешегә ғөсөл алырға тәҡдим итергә кәрәк, һәм шул һыуҙа күҙ тейгән кеше йыуынырға тейеш.
Әбү Үмәмә ибне Сәһл ибне Хәниф һөйләгән: «Әмир ибне Рабиғә Аллаһ Рәсүле ﷺ ҡушыуы буйынса ғөсөлләнде, сөнки ул Әбү Сәһл ибне Хәнифәгә күҙ тейҙергән, һәм, шул һыу менән Сәһлде ҡойондорғас, ул һауыҡты» (Әхмәд, ән-Насаи).
Әгәр ҙә һеҙ күңелегеҙгә оҡшаған берәй әйбер күрһәгеҙ йәки ишетһәгеҙ, күҙ тейеүҙән һаҡлар өсөн, киләһе доғаларҙы уҡыу хәйерле булыр: «Мин Аллаһтың асыуынан, Уның язаһынан, Уның ҡолдарының яуызлыҡтарынан, шайтандарҙың ҡотҡоһонан һәм уларҙың миңә яҡын килеүенән Аллаһтың ﷻ камил һүҙҙәренең һаҡлауына һыйынам»; «Йә, Аллаһым, уға фатихаңды бир».
Күҙ тейеү кешенән дә һәм ендәрҙән дә булырға мөмкин. Үммә Сәләмә еткергәнсә, Пәйғәмбәребеҙ ﷺ, уның өйөндә бер ҡатынды күргәс, йөҙөндәге ҡара таптарҙы абайлай һәм ул: «Уға күҙ тейеүҙән доғалар (руҡъя) уҡығыҙ, сөнки уға күҙ тейгән», – ти (әл-Бохари, Мөслим).
Күҙ тейеүҙән һаҡланыр өсөн «Әл-Фәтиха», «Әл-Фәләҡ», «Ән-Нәс» сүрәләрен һәм аят «Әл-Көрси»ҙе йыш уҡырға кәрәк. Әбү Сәид әл-Худриҙән еткерелгәнсә: «Аллаһ Рәсүленә ﷺ «Әл-Фәләҡ» һәм «Ән-Нәс» сүрәләре төшөрөлгәнгә тиклем, ул ендәрҙән, күҙ тейеүҙән һаҡланыу доғалары менән Аллаһҡа мөрәжәғәт итә торған ине. Ул сүрәләр барлыҡҡа килгәс, Аллаһ Рәсүле ﷺ артабан гел шуларҙы уҡыны. Ҡалған доғаларҙан баш тартты» (Әт-Тирмиҙи).
Шулай уҡ Пәйғәмбәребеҙҙең ﷺ Хәсән менән Хөсәйенде һаҡлар өсөн уҡыған доғаһын йыш ҡабатларға тәҡдим ителә: «Әғүҙү би-кәлимәти Лләһи т-тәммәти мин күлли шәйтанин үә һәммәтин үә мин күлли ғәйнин ләммәтин». Мәғәнәһе: «Аллаһу Тәғәләнән барлыҡ шайтандар, йыртҡыс хайуан, ағыулы бөжәктәр зыянынан һәм шулай уҡ кешеләрҙең күҙе тейеүенән һине һаҡлауын һорайым» (Әл-Бохари).
Ғосман ибне Ғәффәндән еткерелгәнсә, Аллаһ Рәсүле ﷺ әйткән: «Кем көн һайын иртәле-кисле ошо доғаны уҡый, уға бер нимә лә зыян килтерә алмаҫ: «БисмиЛләһи лләҙи лә ядҙурру мәғә исмиһи шәйун фи л-арҙый үә лә фи ссәмәи, үә һүә сСәмиғ үл-Ғәлим». Мәғәнәһе: «Аллаһ исеме менән. Уға ерҙә лә, күктә лә бер нәмә лә зыян килтерә алмай, сөнки Ул Ишетеүсе, Белеүсе» (Әт-Тирмиҙи).
Әнәс һөйләүенсә, Аллаһ Рәсүле ﷺ: «Әгәр ҙә кеше берәй оҡшаған әйберҙе күреп, шул саҡта: “Мә шәә Ллаһу, ләә хәүлә үә ләә ҡуүәтә иллә би-Лләһ (Аллаһ ﷻ Үҙе шулай теләгән, көс һәм ҡеүәт бары тик Аллаһтан ﷻ)”, – тип әйтһә, уға бер ниндәй ҙә зыян булмаясаҡ» (Ибне әс-Сүнни).
