Беренсе ямғырға тиклем...

Беренсе ямғырға тиклем...

Әминә менән Фатима әхирәттәр. Улар мәктәпкә гел бергә йөрөй. Йә Әминә Фатима артынан инә, йә Фатима − әхирәте артынан. Бер ваҡыт улар мәктәпҡә барырға сыҡҡас, ҡапыл көслө ямғыр башланды. Әминәнең өҫтөндә − плащ, ә Фатима − күлдәксән генә. Ҡыҙҙар йүгерә башланы.

− Плащыңды сис, икәүләп ябынайыҡ, − тип ҡысҡырҙы Фатима, йүгергән ыңғай.

− Юҡ, сисмәйем, еүешләнгем килмәй,

− тине Әминә, көләпәрәһен (капюшонын) төҙәткеләп. Класҡа ингәс, уҡытыусы аптырап:

− Икәү бергә килдегеҙ, Әминәнең күлдәге ҡоп-ҡоро, Фатиманыҡы − еүеш. Был нисек була инде? − тип һораны.

− Әминәнең өҫтөндә плащ ине, ә мин − күлдәктә генә, − тине Фатима. − Һеҙ икәүләп бер плащ аҫтында килә ала инегеҙ,− тине уҡытыусы, һәм, Әминәгә ҡарап, башын сайҡаны.

− Күрәһең, һеҙҙең дуҫлыҡ беренсе ямғырға тиклем генә...

Ҡыҙҙарҙың икеһе лә оялыуҙан ҡыпҡыҙыл булды: Әминә үҙе өсөн, Фатима

− Әминә өсөн. Әминә шунда ғына үҙенең йәмһеҙ ҡыланғанын аңланы.

Валентина Осееваның “Тәүге ямғырға тиклем” хикәйәһе буйынса