Беренсе ямғырға тиклем...

Беренсе ямғырға тиклем...

Беренсе ямғырға тиклем...

Әминә менән Фатима әхирәттәр. Улар мәктәпкә гел бергә йөрөй. Йә Әминә Фатима артынан инә, йә Фатима − әхирәте артынан. Бер ваҡыт улар мәктәпҡә барырға сыҡҡас, ҡапыл көслө ямғыр башланды. Әминәнең өҫтөндә − плащ, ә Фатима − күлдәксән генә. Ҡыҙҙар йүгерә башланы.

− Плащыңды сис, икәүләп ябынайыҡ, − тип ҡысҡырҙы Фатима, йүгергән ыңғай.

− Юҡ, сисмәйем, еүешләнгем килмәй,

− тине Әминә, көләпәрәһен (капюшонын) төҙәткеләп. Класҡа ингәс, уҡытыусы аптырап:

− Икәү бергә килдегеҙ, Әминәнең күлдәге ҡоп-ҡоро, Фатиманыҡы − еүеш. Был нисек була инде? − тип һораны.

− Әминәнең өҫтөндә плащ ине, ә мин − күлдәктә генә, − тине Фатима. − Һеҙ икәүләп бер плащ аҫтында килә ала инегеҙ,− тине уҡытыусы, һәм, Әминәгә ҡарап, башын сайҡаны.

− Күрәһең, һеҙҙең дуҫлыҡ беренсе ямғырға тиклем генә...

Ҡыҙҙарҙың икеһе лә оялыуҙан ҡыпҡыҙыл булды: Әминә үҙе өсөн, Фатима

− Әминә өсөн. Әминә шунда ғына үҙенең йәмһеҙ ҡыланғанын аңланы.

Валентина Осееваның “Тәүге ямғырға тиклем” хикәйәһе буйынса

2026-06-01 (Зөлхизә, 1447 йыл.) №6.


Ирем өйҙә ҡунмай

Тормош иптәшем һуңғы ваҡытта әсәһе менән өләсәһенә күп иғтибарын бүлә. Шуға күрә мин үҙемде икенсе планда һымаҡ тоям. Ул шундай мөнәсәбәтте улар алдындағы яуаплылыҡ менән аңлата: атаһы вафат булғас, әсәһе яңғыҙ ҡалды, улар ярҙамға мохтаж, ти. Хәҙер ирем төнөн өйҙә ҡунмай, өй, балалар – барыһы...


Әжәл менән яғалашҡанда

Бер кем дә үлемдән ҡасып ҡотола алмай һәм уның ҡасан килерен дә белә алмай. Иртәгә, иртәнән һуңға килергә мөмкин. Бушҡа ғына әйтмәгәндәрҙер, вафатың − күҙең менән ҡашың араһында, тип. Тимәк, был фани донъя һәр кемдең ваҡытлыса йәшәйеш урыны, ә Әхирәт – мәңгелек йортобоҙ.   Шуның...


Мейе һелкенеүҙе Ҡөрьән аяттары менән дауалау

Ҡөрьән аяттары – шифалы, бөтә ауырыуҙарҙан дауа. Аллаһтың һүҙе, Изге Китабы менән дауалау борондан билдәле. Мәҫәлән, башҡорт халҡы элек-электән шифалы аяттар менән өшкөргән, имләгән, бүҫер ҡыуған, быуын ултыртҡан һәм башҡа сирҙәрҙән дауалаған, хәлдәрен шәбәйткән. Мәҫәлән, Миәкә яҡтарында...


Яулыҡ ябыныу − күркәм ғәҙәт

Беҙ бәләкәйҙән ишетеп үҫкән «Ағас күрке – япраҡ, кеше күрке − сепрәк» тигән мәҡәл кейемде нисек һайларға кәрәк икәнлеген өйрәтә. Кейем-һалым ҡиәфәтеңә килешле лә, уңайлы ла, өҫ-башыңды ҡапларға ла тейеш. Ә инде мосолман ҡатын-ҡыҙы матур кейенеп кенә ҡалмай, башын да ҡапларға тейеш икәнлеген һәр кем...


Хәсән Басри тураһында ҡиссалар

Шәкерткә ярҙам итеүҙең файҙаһы Көндәрҙән бер көндә Хәсән Басри болонға сыҡты. Бер оло һыу ситендә туҡталып ҡарап тора ине, күрҙе: бер баҡа, бер күгәүенде арҡаһына мендереп, ҡайҙалыр китеп бара. Хәсән Басри ҡарап торҙо ла: «Был күгәүен ҡайҙа барыр икән?» – тип, артынан китте. Күгәүен бер ағас...