Бүләк хаҡы
Бер ваҡыт, мин әле үҫмер генә инем, атайым менән циркка билет алырға тип сиратҡа баҫтыҡ. Беҙҙән алда торған бер ғаилә миндә ҙур тәьҫир ҡалдырҙы.
Һигеҙ бала, бөтәһе лә 12 йәштән түбән. Кейгән кейемдәренә ҡарағанда, уларҙың бай түгеллеге күренеп тора. Әммә кейемдәре таҙа, бөхтә. Балалар үҙҙәрен бик тәртипле тота, ата-әсәләре артынан икешәрләп баҫҡандар ҙа клоундар, йәнлектәр тураһында йәнле итеп һөйләшәләр. Күренеп тора: улар быға тиклем бер ҡасан да циркта булмаған. Әсә кеше иренең ҡулынан тотҡан, ә тегеһе, балаларының шатлығына, ҡатынының бәхетле йөҙөнә ҡарап, йылмая.
Кассир ҡыҙыҡай ирҙән нисә билет алырға теләүен һораны. “Миңә балалар өсөн һигеҙ һәм өлкәндәр өсөн ике билет кәрәк”, − тине ир. Кассир билеттарҙың хаҡын әйтте. Хаҡты ишетеү менән ҡатын иренең ҡулын ысҡындырҙы, башы түбән эйелде. Ир кешенең ирендәре дерелдәне. Ул кассаның тәҙрәһенә нығыраҡ эйелде һәм, яңылыш ишетмәнемме икән, тигән һымаҡ, һорау бирҙе: “Күпме тип әйттегеҙ?” Кассир ҡыҙ билеттар хаҡын яңынан ҡабатланы.
Билеттар өсөн атай кешенең аҡсаһы етмәй. Нисек итеп ул хәҙер, боролоп, һигеҙ балаһына, циркка барырға аҡса етмәй, тип әйтергә тейеш?
Шул саҡ минең атайым (беҙ ҙә бай түгел инек) кеҫәһенән 20 долларлыҡ купюра килтереп сығарҙы ла иҙәнгә ташланы. Шунан ҡулдары менән теге кешенең яурынына ҡағылып: “Ғәфү итегеҙ, әфәнде, был һеҙҙең кеҫәгеҙҙән төштө”, − тине.
Ир кеше бөтәһен дә аңланы. Ул атайымдың күҙҙәренә тултырып ҡараны ла ике ҡулы менән уның ҡулдарын тотто һәм 20 долларҙы усына ҡыҫты. Сикәһенән күҙ йәше ағып төштө. Ҡалтыранған тауыш менән: “Рәхмәт, рәхмәт Һеҙгә! Был ысынлап та беҙҙең өсөн бик мөһим”, − тине, тулҡынланып.
Беҙ атайым менән машинабыҙ янына сыҡтыҡ һәм өйгә ҡайтып киттек. Теге 20 долларға үҙебеҙгә билет алырға уйлағайныҡ.
Ул кистә цирк ҡарай алмаһаҡ та, беҙ икебеҙ ҙә эсебеҙҙән шундай ҙур ҡыуаныс кисерҙек, ундай тойғоно бер ниндәй тамаша ла бирә алмаҫ ине. Тап шул көндө мин шатлыҡ өләшеүҙең ҡиммәтен, баһаһын аңланым.
