Имам Әхмәт

Имам Әхмәт

Имам Әхмәт

Имам Әхмәткә килгәндә, ул Әбү Ғабдуллаһ Әхмәт ибне Мөхәммәт ибне Хәнбәл әш-Шәйбәни 164 йылда тыуған, 73 йәшендә Бағдад ҡалаһында мәрхүм булған. Ул, бөйөк ғалим, заһид һәм бик тәҡүәле кеше булараҡ, халыҡ хәтерендә ҡалған.

 

Имам Әхмәт бер ваҡыт төшөндә Аллаһу Тәғәләне күргән һәм Унан:

– Һиңә нимә тиҙерәк яҡынайта? – тип һораған.

– Минең Һүҙем (Ҡөрьән), – тигән Аллаһ.

– Йә Раббым, мәғәнәһен аңлап (уҡыумы) әллә мәғәнәһен аңламайынса (уҡыумы)? – тип һораған имам Әхмәт.

– Мәғәнәһен аңлап та һәм аңламайынса ла, – тигән яуап булған.

Ҡутайбат: «Әгәр ҙә Әхмәт Суфъян Саури, Малик, Әүзәғийә, Ләйҫ ибне Сәғде ваҡыттарында йәшәһә, ул уларға ҡарағанда ла атаҡлы булыр ине», – тигән. Шунан унан: «Әхмәт тәбиғиндәрҙән булғанмы?» – тип һорағандар. «Ул бөйөк тәбиғиндәрҙән ине», – тип яуап ҡайтарған Ҡутайбат.

Аллаһ барыбыҙға ла уларҙың юлынан барырға ярҙам итһен! Әмин.

 

(Дауамы бар.Башы гәзиттең үткән һандарында)

 

Әбү-Бәкр әл-Аймаҡиҙың «Фазаилүл Хәбиб» китабынан

Ләйсән Бәхтиева тәржемәһе

2026-04-01 (Шәүүәл, 1447 йыл.) №4.


Ҡыҙыл ойоҡ

Бер заман бер урманда арыҫлан ауырыған. Был хәбәрҙе ишеткәс, барса януарҙар арыҫландың хәлен белергә ашыҡҡан.   «Бөтәһе лә миңә тоғро!» – тип уйлаған ғорур арыҫлан. Тик төлкө генә бер ҡайҙа ла күренмәгәс, бер аҙ кәйефе төшкән. «Төлкө ҡайҙа?» – тип...


Ҡыҙым истерикаға бирелә

Үҫмер ҡыҙымдың әхирәттәре яңы телефондар, ҡиммәтле кейем-һалым, төрлө сәйәхәттәре менән маҡтанғанда, ул быны ауыр кисерә, көйә, ҡайһы саҡта илап та ала. Үҙе лә быға ояла, сөнки ундай әйберҙәрҙе ала алмауын аңлай. Шул уҡ ваҡытта ул туҡ, кейеме лә бар, барыһы ла өр-яңы, зауыҡлы. Әммә мин уны яңғыҙ...


Иҙел әүлиәһе Гөлбан инәй

Үләндәр, сәскәләр шыбырлауын, ҡоштар телен аңлау борондан булған. Ҡош юлын, йондоҙ юлын, һыу юлын, ел юлының да серен яҡшы белгән боронғолар.   Мәләүез районы Үрге Бикҡужа ауылында (халыҡ телендә Сорғаяҙ) Иҙел буйы әүлиәһе Гөлбаныу Шәмсетдин ҡыҙы Ишбаева (1882-1977) ла тәбиғәт телен аңлаған....


Рабиға әл-Ғәдәүиә тураһында ҡисса

Аҡыл үә нәфсе кимәле Хорасан шәһәрендә бер егет бар ине. Үҙе бик ғалим ине. Рабиға тигән ҡатындың көндәрҙән бер көн ире вафат булып, ҡатын тол ҡалды. Был ғалим егет үҙе өсөн Рабиғаның өйөнә яусы булып барҙы һәм әйтте: – Йә, Рабиға! Мин һиңә үҙем өсөн яусылыҡҡа килдем, һин мине ҡабул...


Халыҡ әйтһә – хаҡ әйтә

Намыҫлы кеше – ырыҫлы кеше. Яҡшы менән юлдаш булһаң – эшең бөтөр, Яман менән юлдаш булһаң – башың бөтөр. Нәфсе шайтан – аҡыл иман Иҫән саҡта йөрөп ҡал, был донъяны күреп ҡал. Аҡсаң булмаһа ла, выжданың булһын. Сәләм бирмәгән бер оятлы, яуап бирмәгән мең оятлы. Күлдең...