Мөхәммәд пәйғәмбәр ﷺ

Мөхәммәд пәйғәмбәр ﷺ

Мөхәммәд пәйғәмбәр ﷺ

Үәхи килмәй башлағас, Мөхәммәд Пәйғәмбәр ﷺ борсола. Ислам ғалимдары, Пәйғәмбәрҙең ﷺ, ҡурҡыу арҡаһында тыуған тулҡынланыуы баҫылып, яңы асыштар алырға теләге уянһын өсөн, үәхи килеүе бер нисә көнгә туҡталып торған, тип яҙа.

 

Бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле ﷺ, тау башына күтәрелгәс, күктән кемдеңдер: «Эй Мөхәммәд! Һин − Аллаһтың Илсеһе, ә мин − Ябраил», − тигән тауышын ишетә. Башын күтәреп ҡараһа, үҙенең асыл ҡиәфәтендә, ерҙән күккә тиклемге арауыҡтағы Ябраил фәрештәне күрә. Пәйғәмбәр ﷺ, шаҡ ҡатҡыс был күренештән хайран ҡалып, баҫҡан урынында ҡатып ҡала! Ҡайһы яҡҡа ҡарамаһын − бөтә ерҙә фәрештә! Аллаһ Рәсүле ﷺ, урынынан да ҡуҙғала алмай, фәрештә һыны юҡҡа сыҡҡансы, шулай баҫып тора.

Өйгә ҡайтҡас, Мөхәммәд ﷺ был мөжизәле күренеште Хәҙисәгә һөйләй. Хәҙисә: «Ҡыуан, Аллаһ менән ант итәм, һин был өммәттең пәйғәмбәре буласаҡһың», − ти.

Ошонан һуң Мөхәммәдтең ﷺ борсолоу һәм ҡурҡыу хистәре үтә, уның күңелендә үҙенең Ғаләмдәр Раббыһының Илсеһе ﷺ икәнлегенә ышаныс нығына. Ул яңы үәхи килеүен теләй, был теләк унда көсәйә, һәм Пәйғәмбәр ﷺ буласаҡ асыштарҙы күтәрергә әҙер була. Шунда уның янына Ябраил фәрештә яңынан килә.

 

 

Асыштарҙың яңынан килә башлауы

Пәйғәмбәребеҙҙең ﷺ сахих хәҙисендә яңынан үәхи килә башлауы тураһында былай тиелә: «Мин юлда китеп барғанда, күктән тауыш ишеттем һәм Хира тауындағы мәмерйәгә килгән фәрештәне күрҙем. Ул ер менән күк араһындағы тәхеттә ултырған кеүек ине. Мин ҡурҡышымдан ергә йығылдым. Шунан өйгә ҡайттым да, Хәҙисәгә: «Мине бөркәндер, бөркәндер!», − тинем. Хәҙисә өҫтөмә ябып, мине бөркәндерҙе. Шунан Аллаһу Тәғәлә ошондай аят ебәрҙе (мәғәнәһе): «Эй һин, кейеменә бөркәнгән! Тор ҙа өгөтлә! Раббыңды олола! Кейемдәреңде таҙала! Әшәкелектән ҡас!» Ошонан һуң егерме ике йыл һәм ике ай ҙа егерме ике көн Пәйғәмбәребеҙгә ﷺ үәхиҙәр аша Изге Ҡөрьән төшөрөлә.

Үәхи килеүе Пәйғәмбәрҙә ﷺ төрлөсә сағыла. Ҡайһы берҙә уның йөҙө үҙгәрә, йәки ул ҡалтырана башлай һәм маңлайынан тир бәреп сыға. Ҡайһы саҡ тулыһынса был донъянан ситләшә, күҙҙәрен йома, ваҡыт-ваҡыт хырылдауға оҡшаш өн сығарып ала. Ябраил фәрештә Мөхәммәдкә ﷺ берсә кеше ҡиәфәтендә, берсә төшөндә, берсә ҡыңғырау тауышына оҡшаш тауыш менән килә. Тауыш менән килгән үәхи Пәйғәмбәр ﷺ өсөн иң ауыры була, бынан һуң уны көслө ҡалтырау ала. Әгәр ошо ваҡытта ул һыбай китеп барған булһа, хатта менгән дөйәһе вәхиҙең ауырлығынан ергә сүккән. Уның яҡын сәхәбәләре был хаҡта белгән һәм Пәйғәмбәрҙең ﷺ ихтыяр көсөнә хайран ҡалғандар.

 

Магомед Гамзаевтың «Мөхәммәд Пәйғәмбәр» китабынан

2026-06-01 (Зөлхизә, 1447 йыл.) №6.


Мөхәррәм айының фазиләттәре

Мөхәррәм һижри йыл иҫәбенең беренсе айы булып тора. Аллаһу Тәғәләнең хәрәм айҙарының береһе булған мөхәррәм изге һәм бәрәкәтле айҙарҙан һанала.   Ҡөрьән Кәримдә былай тиелгән (мәғәнәһе): «Аллаһ хозурындағы китапта айҙар һаны ун ике, ерҙе һәм күктәрҙе яратҡан көндән бирле, ул ун ике...


Яулыҡ ябыныу − күркәм ғәҙәт

Беҙ бәләкәйҙән ишетеп үҫкән «Ағас күрке – япраҡ, кеше күрке − сепрәк» тигән мәҡәл кейемде нисек һайларға кәрәк икәнлеген өйрәтә. Кейем-һалым ҡиәфәтеңә килешле лә, уңайлы ла, өҫ-башыңды ҡапларға ла тейеш. Ә инде мосолман ҡатын-ҡыҙы матур кейенеп кенә ҡалмай, башын да ҡапларға тейеш икәнлеген һәр кем...


«Хажда үҙеңде Аллаһ ҡаршыһында итеп тояһың...»

Изге ерҙәрҙә оло хаж ғибәҙәтен имен-аман үтәгән мосолмандар төркөм-төркөм булып тыуған яғына ҡайта башланы. Бөгөн телевидение һәм радио журналисы, йәмәғәт эшмәкәре, ике тапҡыр изге ерҙәрҙә булып хаж һәм ғөмрә ғәмәлдәрен үтәп ҡайтҡан Морат Нәжип улы Лоҡманов менән ошо оло яуаплылыҡ талап иткән...


Шәм тотҡан һуҡыр

Ҡараңғы төндә ҡулына шәм, яурыны аша көршәк аҫҡан тома һуҡыр кеше юлдан килә. Уны бер кеше ҡыуып етә лә: – Һин һуҡырға көн ни, төн ни – барыбер бит, һинең күҙҙәреңдә бары тик ҡараңғылыҡ. Һинең шәм тотоп йөрөүеңдән ни фәтүә? – тип һораған. Һуҡыр кеше йылмайған да сабыр ғына...


Ирем өйҙә ҡунмай

Тормош иптәшем һуңғы ваҡытта әсәһе менән өләсәһенә күп иғтибарын бүлә. Шуға күрә мин үҙемде икенсе планда һымаҡ тоям. Ул шундай мөнәсәбәтте улар алдындағы яуаплылыҡ менән аңлата: атаһы вафат булғас, әсәһе яңғыҙ ҡалды, улар ярҙамға мохтаж, ти. Хәҙер ирем төнөн өйҙә ҡунмай, өй, балалар – барыһы...