Сәфәргә сыҡҡанда
«Аллааһу әкбәр» (3 ҡабат).
Мәғәнәһе: «Аллаһ Бөйөк!»
«Сүбхәәнәл-ләҙии сәххара ләнәә һәәҙәә үә мәә күˊннәә ләһүү мүҡриниин. Үә иннәә иләә ра́ббинәә ләмүнҡалибүүн».
Мәғәнәһе: «Беҙгә быны буйһондорған Аллаһ кәмселектәрҙән Пак, сөнки беҙҙең быға көсөбөҙ етмәй. Дөрөҫлөктә, беҙ Раббыбыҙ хозурына ҡайтып барабыҙ» («Әз-Зухруф» («Биҙәүестәр») сүрәһе, 13-14-се аяттар).
«Аллааһүммә ииннәә нәәсьәлүкә фии сәфәринәә һәәҙәл-бирра үәт-тәҡүәә, үә минәл-ғәмәли мәә тәрдаа! Аллааһүммә һәүүин ғәләйнәә сәфәранәә һәәҙәә үәтүи ғәннәә бүғдәһ! Аллааһүммә әнтәс-саахибү фис-сәфәри үәл-хаалифәтү фил-әһл. Аллааһүммә иннии әғүүҙү бикә мин үәғҫәәис-сәфәр, үә кәәбәтил-мә́нҙар, үә сүү ил-мүнҡаләби фил-мәәли үәл-әһл».
Мәғәнәһе: «Эй Аллаһ! Беҙ Һинән ошо сәфәребеҙҙә салихлыҡ менән тәҡүәлекте йәнә Үҙең риза була торған ғәмәлдәр ҡылыуыбыҙҙы һорайбыҙ.
Эй Аллаһ! Был сәфәребеҙҙе беҙгә еңел ит һәм уның оҙонлоғон беҙгә ҡыҫҡа ит. Эй Аллаһ! Ошо сәфәрҙәге юлдашым ‒ Үҙең, шулай уҡ ғаиләм менән ҡалған да ‒ Үҙең (йәғни, доға ҡылған кеше үҙен дә, ғаиләһен дә Аллаһ ихтыярына тапшыра, Уның ярҙамынан ташламаҫына өмөтөн белдерә). Эй Аллаһ! Мин сәфәрҙең ауырлыҡтары менән төшөнкөлөккә килтергән күренештәрҙән, шулай уҡ мал-мөлкәтем менән өй эсемә ҡағылышлы күңелһеҙ хәл-ваҡиғаларҙан Үҙеңә һыйынамын!»
Сәфәрҙән ҡайтҡанда ла ошоно һәм шунан тыш киләһе һүҙҙәрҙе әйтеү мөстәхәб һанала:
«Әәйибүүнә тәә ибүүнә ғәәбидүүнә лира́ббинәә хәәмидүүн».
Мәғәнәһе: «Беҙ Раббыбыҙға тәүбә итеп, ғибәҙәт ҡылып, маҡтау әйтеп ҡайтып киләбеҙ!» (Мөслим).
