Тәһәжжүд намаҙы доғаһы

Ибне Ғәббәстең әйтеүенсә (шаһитлығынса), төндә тәһәжжүд намаҙына торғанда, Пәйғәмбәребеҙ Мөхәммәд ﷺ ошо доғаны уҡыған:

«Аллааһүммә ләкәл-хәмдү әнтә ҡаййимүс-сәмәәүәәти үәл-арды үә мән фииһиннә үә ләкәл-хәмдү әнтә нуурус сәмәәүәәти үәл-арды үә мән фииһиннә үә ләкәл-хәмдү әнтә мәликүс-сәмәәүәәти үәл арды үә мән фииһинн. Үә ләкәл-хәмдү әнтәл-хәҡҡу үә үәғдүкә хәҡҡун үә лиҡаа укә хәҡҡун үә ҡаулүкә хәҡҡун үәлжджәннәтү хәҡҡун үәннәәру хәҡҡун үәннәбийүүнә хәҡҡун үә Мүхәммәдүн салләллааһу ғәләйһи үә сәлләмә хәҡҡун үәссәәғәтү хәҡҡ.

Аллааһүммә ләкә әсләмтү үә бикә әәмәнтү үә ғәләйкә тәүәккәлтү үә иләйкә әнәбтү үә бикә хаасамтү үә иләйкә хәәкәмтү фәғфир лии мәә ҡаддәмтү үә мәә әххартү үә мәә әсрартү үә мәә әғләнт. Әнтәл-муҡаддимү үә әнтәл-мүәххыру ләә иләәһә илләә әнтә үә ләә хәүлә үә ләә ҡуүүәтә илләә билләәһ».

«Маҡтауҙарыбыҙ булһын Һиңә, эй Раббым! Күкте, ерҙе һәм уларҙа булған бөтә нәмәне лә тотоп тороусы – тик Һин генә!

Маҡтауҙарыбыҙ булһын Һиңә! Күктең, ерҙең һәм уларҙа булған бөтә нәмәнең дә Нуры – Һин!

Маҡтауҙарыбыҙ булһын Һиңә! Күктең, ерҙең һәм уларҙа булған бөтә нәмәнең дә Хакимы – Һин!

Маҡтауҙарыбыҙ булһын Һиңә! Һин – Хәҡиҡәт, Һинең вәғәҙәң – хәҡиҡәт, Һине күреү – хәҡиҡәт, Һинең Һүҙең – хәҡиҡәт, Йәннәт – хәҡиҡәт, Йәһәннәм – хәҡиҡәт, пәйғәмбәрҙәр (ғәләйһи үә сәлләм) – хәҡиҡәт, Мөхәммәд ﷺ –хәҡиҡәт, Ҡиәмәт көнө – хәҡиҡәт. Эй Аллаһым! Мин Һиңә буйһонам, Һиңә ышанам, Һиңә өмөт бағлайым, Һиңә инанам.

Һинең ризалығыңды ҡаҙаныр өсөн кафырға ҡаршы сыҡтым һәм тик Һине генә өҫтөбөҙҙән хөкөмдар тип таныйым.

Эй Аллаһым! Ҡылынған гонаһтарымды ла, ҡылына-саҡ гонаһтарымды ла ярлы-ҡасы. Гонаһтарымдың асыҡ ҡы-лынғандарын да, йәшерендәрен дә ярлыҡасы.

Һин – Иң Әүәлге һәм Һин – Иң Ахыры Зат.

Һинән башҡа илаһ юҡ. Һинең кеүек көс үә ҡеүәткә эйә юҡ!» (Бохари, «Тәһәжжүд», 1-се бит)