ДОҒАЛЫ ЙОРТ
Шифа өсөн доға
«Аллаһүммә раббә-ннәәс, мүҙһибә-л бә’с, ишфи әнтә-шшәәфи, ләә шәәфийә иллә әнтә, шифәә ән ләә йүғаадиру сәҡамән».
Мәғәнәһе: «Эй, кешеләрҙең Раббыһы булған Аллаһ! Ауырыуҙы бөтөрөүсе! Шифа бир, Һин генә – Шифа Биреүсе. Һинән башҡа шифа биреүсе юҡ. Шундай шифа бир, сирҙән бер нәмә лә ҡалмаһын» (Бохари).
Ниндәйҙер бер ауырыу менән һыналған кешене күргәндә
«Әлхәмдү лил-ләәһил-ләҙии ғәәфәәнии миммәб-тәләәкә биһ, үә фәддаләнии ғәләә кәҫиирин миммән халәҡа тәфдыыләә».
Мәғәнәһе: «Һине һынаған нәмәнән мине ҡотҡарған һәм мәхлүктәренең күбеһенән мине артыҡ иткән Аллаһҡа маҡтауҙар булһын!» (Бохари, Мөслим).
