Халыҡ әйтһә – хаҡ әйтә

Халыҡ әйтһә – хаҡ әйтә

• Ағас нәҫеле – ерҙә, ир нәҫеле – илдә.

• Өй күрке – аш, әҙәм күрке – баш.

• Ир-егет – ил көҙгөһө.

• Ҙур эште әкренләп эшлә.

• Атайыңдан оло кеше менән уйнап һөйләшмә.

• Яҡшы һүҙ яу ҡайтарған.

• Ғәмәлһеҙ ғилемдә файҙа юҡ.

• Йәшлегеңдә ни сәсһәң, ҡартлығыңда шуны урырһың.

• Мең ишет, бер һөйлә.

• Камилды камил белер.

• Кеше холҡон күҙәт, үҙеңдекен төҙәт.

• Кешене хур иткән үҙе ҙур булмаҫ.

• Ете ауылда ете ҡәрҙәшең булһын.

• Ата-инәгә ҡәҙер күрһәткән бала-сағанан ҡәҙер күрер.

• Нәфсе – шайтан, аҡыл – иман.

“Башҡорт халыҡ ижады. Мәҡәлдәр һәм әйтемдәр” китабынан