Халыҡ әйтһә – хаҡ әйтә
Халыҡ әйтһә – хаҡ әйтә
• Ағас нәҫеле – ерҙә, ир нәҫеле – илдә.
• Өй күрке – аш, әҙәм күрке – баш.
• Ир-егет – ил көҙгөһө.
• Ҙур эште әкренләп эшлә.
• Атайыңдан оло кеше менән уйнап һөйләшмә.
• Яҡшы һүҙ яу ҡайтарған.
• Ғәмәлһеҙ ғилемдә файҙа юҡ.
• Йәшлегеңдә ни сәсһәң, ҡартлығыңда шуны урырһың.
• Мең ишет, бер һөйлә.
• Камилды камил белер.
• Кеше холҡон күҙәт, үҙеңдекен төҙәт.
• Кешене хур иткән үҙе ҙур булмаҫ.
• Ете ауылда ете ҡәрҙәшең булһын.
• Ата-инәгә ҡәҙер күрһәткән бала-сағанан ҡәҙер күрер.
• Нәфсе – шайтан, аҡыл – иман.
