Мәсет булған ерҙә – иман булыр!

Раббыбыҙҙың оло рәхмәте менән ошо көндәрҙә Стәрлетамаҡ ҡалаһында "Мөхәммәтсәлим" мәсете үз ишектәрен асты. Ун ике йыл дауамында төҙөлгән Аллаһу Тәғәләнең мөбәрәк йорто үҙенең күркәмлеге менән күңелде арбай.

Ошо изге эште атҡарып сыҡҡан шәхси эшҡыуар Салауат Миҙхәт улы Яппаровҡа мәсет төҙөүҙә Аллаһу Тәғәләнең ризалығына ирешергә теләгән һәр кем ярҙам ҡулы һуҙған. Айырыуса, Рәйлә Табабилова, Ринат Райманов, Альвина Ғабдрахмановалар ҙур тырышлыҡ күрһәткән.

“Минең бабайым Әһлиуллин Мөхәммәтсәлим Зариф улы Стәрлетамаҡ районы мәсеттәренең беренсе имамы булған. Шуға мәсеткә уның исемен бирҙек тә инде. Заманында Мөхәммәтсәлим бабайыма эйәреп, күп кеше хаҡ иман юлына баҫҡан. Мин дә уның, һәр кеше үҙе артынан яҡшы эш ҡалдырырға тейеш, тигән өгөт-нәсихәттәрен ишетеп үҫтем.

Был иҫ киткес матур Иман йортон төҙөүҙә ҡатнашҡан һәр кемгә бик рәхмәтлемен. Мәсет төҙөү, уның төҙөлөшөнә үҙ өлөшөңдө индереү саҙаҡа-джәриә булып иҫәпләнә. Уның сауабы баҡыйлыҡҡа күскәс тә дауам итә. Ошо мәсеттә ҡылынған һәр бер ғибәҙәт өсөн Аллаһ йортоноң төҙөлөшөндә ҡатнашлығы булған һәр кемгә сауаптары бер туҡтауһыҙ барып торасаҡ”, – ти Салауат Яппаров.

Фәрәт Богданов,

Стәрлетамаҡ ҡалаһы

2026-06-01 (Зөлхизә, 1447 йыл.) №6.

Шәкерткә ярҙам итеүҙең файҙаһы Көндәрҙән бер көндә Хәсән Басри болонға сыҡты. Бер оло һыу ситендә туҡталып ҡарап тора ине, күрҙе: бер баҡа, бер күгәүенде арҡаһына мендереп, ҡайҙалыр китеп бара. Хәсән Басри ҡарап торҙо ла: «Был күгәүен ҡайҙа барыр икән?» – тип, артынан китте. Күгәүен бер ағас...

Әйтегеҙ әле, зинһар: ҡатынына «атайың менән әсәйеңдән алып китәм дә, улар менән аралашмаясаҡһың» тигән шарт ҡуйған ир кешегә уның хаҡ түгеллеген һәм был осраҡта ундай шарттың ҡуйылмаҫҡа тейешлеген нисек аңлатырға? Ирегеҙҙең һеҙгә, атай-әсәйең менән аралашма, тип шарт ҡуйыуы дөрөҫ...

Ибне Ғәббәстең әйтеүенсә (шаһитлығынса), төндә тәһәжжүд намаҙына торғанда, Пәйғәмбәребеҙ Мөхәммәд ﷺ ошо доғаны уҡыған: «Аллааһүммә ләкәл-хәмдү әнтә ҡаййимүс-сәмәәүәәти үәл-арды үә мән фииһиннә үә ләкәл-хәмдү әнтә нуурус сәмәәүәәти үәл-арды үә мән фииһиннә үә ләкәл-хәмдү әнтә...

Был һүҙҙе бәләкәйҙән ишетеп үҫтем: әсәйем ҡайһы саҡ, беҙ, балалар, берәй нәмәне яңылышыраҡ эшләһәк, асыуһыҙ ғына: «Иии Аллаһ ҡоло, нишләп улай иттең инде?», – тиер ине. Был һүҙ миңә «иии балаҡайым» һүҙенә синоним һымаҡ булып хәтерҙә ҡалған. Тик, үҫә төшкәс, ҡолдоң...

Ҡараңғы төндә ҡулына шәм, яурыны аша көршәк аҫҡан тома һуҡыр кеше юлдан килә. Уны бер кеше ҡыуып етә лә: – Һин һуҡырға көн ни, төн ни – барыбер бит, һинең күҙҙәреңдә бары тик ҡараңғылыҡ. Һинең шәм тотоп йөрөүеңдән ни фәтүә? – тип һораған. Һуҡыр кеше йылмайған да сабыр ғына...

Мәсет булған ерҙә – иман булыр!