Ялған таратыу
Бер кеше ҡолон баҙарға һатырға сығара һәм һатып алыусыны иҫкәртә: «Был ҡолдоң тик бер генә кәмселеге бар – ул ялған хәбәр тарата». Һатып алыусы барыбер ҡолдо һатып ала.
Бер нисә көн үткәс, ҡол хужаның ҡатынына: «Һине ирең яратмай һәм башҡаға өйләнергә теләй. Осло бәке ал да ирең йоҡлаған саҡта, уның сәсенән бер киҫәк ҡырҡ. Был сәстәр ярҙамында мин уны сихырлармын, һәм артабан ул тик һине генә яратасаҡ», – ти.
Шунан ҡол хужаһына: «Һинең ҡатыныңдың дуҫы бар. Ул һине үлтерергә теләй. Бөгөн һин йоҡлаған булып ҡылан, шунда һин мин әйткәндәрҙең барыһы ла дөрөҫ икәнен аңларһың», – ти.
Ир йоҡлаған булып ҡылана, ҡатыны шул ваҡытта бәке менән эргәһенә килә. Ир уны ҡатыны үлтерергә килә ята тип уйлап, шунда уҡ һикереп тороп, уны үлтерә. Үҙ сиратында, ҡатындың туғандары килеп, ирҙе үлтерәләр. Шунан ике тоҡом араһында оҙайлы ҡан ҡойош башлана.
Нәсихәт.
Кеше ишеткән һәр нәмәгә ышанмаҫҡа, башҡаларҙың һүҙҙәренә нигеҙләнеп, ашығыс ҡарарҙар ҡабул итмәҫкә тейеш. Изге Ҡөрьән китабында: «Йә, иман килтереүселәр! Әгәр бер фасиҡ һеҙгә хәбәр килтерһә, ғәйепһеҙ кешеләргә зарар килтермәҫ өсөн, башта белешегеҙ, юғиһә, һуңынан үкенерһегеҙ» («Әл-Худжурәт» сүрәһе, 6-сы аят).
