Их, һин ҡартлығым...
Их, һин ҡартлығым...
Их, һин ҡартлығым, бик иртә килдең,
Мин ҡартайғанды һин ҡайҙан белдең?
Йәш ваҡыттарым, ҡайҙа киттегеҙ:
Мине ҡартайтып, йәмһеҙ иттегеҙ.
Йәшлек ваҡыты тиҙ үтә икән,
Алһыу йөҙҙәрҙе һарғайта икән.
Ҡат-ҡат кейһәк тә, туңып йөрөйбөҙ,
Еүеш тоҙ кеүек ебеп йөрөйбөҙ.
Ятһаҡ-торһаҡ та, аһ-ваһ киләбеҙ,
Ҡарт айыу һымаҡ тороп китәбеҙ.
Ҡартлыҡ хәлдәре күңелһеҙ икән,
Көтмәй йөрөһәң дә, тиҙ килә икән.
Йәшлек ваҡытта донъя алданы:
Ауыҙ эсендә теш тә ҡалманы.
Йәш ваҡытымдың ҡәҙерен белмәнем,
Ҡартлыҡ киләһен көтөп йөрөмәнем.
Көтмәгән ҡартлыҡ тиҙ килеп етте,
Күҙҙәр йомолор ваҡыттар етте.
Был ҡартлыҡ, килеп, миңә бәйләнде,
Ҡара сәстәрем аҡҡа әйләнде.
Фани донъялар шулай алданы,
Күреп йөрөрлөк күҙҙәр ҡалманы.
Ҡартайған һайын йөҙҙәр һарғая,
Ғүмерҙәр бара үлемгә таба.
Ҡарт-ҡарсыҡтарҙы йәштәр яратмай,
Үҙең ташлама беҙҙе, йә Рабби.
Йәш ваҡыттарым – иң матур сағым,
Кирә әйләнеп килмәҫ шул тағын.
Әжәл ауырыуын күрмәй ҡалмабыҙ,
Яҡты донъянан күсмәй ҡалмабыҙ.
Үлем сырхауы ауыр, туғандар,
Ауыр булһа ла, сығалыр йәндәр...
“Мөнәжәттәр” китабынан
