Ҡиссалар

Бер йәш мосафир билдәле аҡыл эйәһенең өйөнә килә. Бер генә бүлмәнән торған өйҙөң эсендә китаптар, өҫтәл һәм эскәмйәнән башҡа бер ни ҙә булмай. Юлсы ғәжәпләнеп: − Остаз, ә йорт йыһаздары (мебель) ҡайҙа? − тип һорай. − Ә һинеке ҡайҙа? − ти аҡыл эйәһе. − Минеке?.. Һуң мин бит үтеп барышлай ғына. Мосафирмын. − Мин дә был донъяла мосафир ғына... ____________________________________
Бер ваҡыт Хәсән әл-Басриҙан, уның тәҡүәлеге һәм тыныс ҡала белеүенең серен һорайҙар. Ул былай тип яуап бирә: “Мин шуны аңланым: минә яҙған ризыҡты (өлөштө) минән башҡа бер кем дә алмаясаҡ, һәм минең күңелем тынысланды. Минең эшемде минән башҡа бер кем дә эшләмәйәсәген аңланым һәм шуның өсөн эшем менән шөғөлләндем. Мин Аллаһу Тәғәләнең мине бөтә ерҙә лә күреп торғанын аңланым һәм, Ул минең гонаһта булыуымды күрер, тип оялдым. Мин үлемдең ысынбарлыҡ икәнен аңланым, шуға күрә һәр бер мәлде Раббым менән осрашыуға әҙерләнәм.
ӘЛФИӘ БАТТАЛОВА ӘҘЕРЛӘНЕ