Һабаҡ

Донъяға ҙур бәлә килде,
Бар халыҡ өйгә бикләнде.
Корона вирус – “тажлы” микроб
Илдәрҙе буйһондорҙо.
Был донъяға ҡарайым да,
Сал тарих иҫкә төшә:
Аллаһ илсеһе Ибраһим
Һәм Нәмруд – залим батша.
Оло пәйғәмбәр Ибраһим
Халҡын дингә өндәне:
“Таш боттарға, ай, ҡояшҡа
Табынмағыҙсы!” − тине.
Ул халыҡтың батшаһы
Нәмруд бик залим ине:
“Илаһығыҙ тик мин генә,
Миңә табынығыҙ!” − тине.
Күп золом итте халыҡҡа,
Үлтертте йәшен, ҡартын.
Ғәскәр тупланы: “Еңәм, −тип,
Ибраһимдың Раббыһын!”
Аллаһ быларға ебәрҙе
Иң көсһөҙ мәхлүктәрен −
Ас серәкәйҙәр аяуһыҙ
Таланы Нәмруд ғәскәрен
Яугирҙәрҙең һөйәктәре
Менән тулды яу яланы,
Нәмрудтың мейеһенә
Серәкәй кереп ояланы
Мейе ҡанын һурҙы сер(е)кәй,
Турғай ҙурлыҡ булғансы,
Ауыртыуға түҙмәй, батша
Башын бәрҙе ярғансы.
Шулай китте был донъянан
“Көслө” батша − иманһыҙ.
Ошо хаҡта һәр бер бәндә,
Мин һорайым, уйланһын.
Был тарихтан оло ғибрәт
Алыр һәр аҡыл эйәһе:
Хаҡ Тәғәлә Үҙе генә −
Батшаларҙың Батшаһы.
Ысын Батша ҡөҙрәтен
Төрлө яҡлап күрһәтә.
Иң көсһөҙ бер мәхлүгенән
Бойороғон үтәтә.
Хаҡ батшаның ҡолдары,
Быны яҡшы аңлағыҙ,
Ныҡ иман, ихлас ғибәҙәт,
Хаҡлыҡ юлын һайлағыҙ!

РАМАҘАН ОМОРҘАҠОВ