Ислам ислягьвилин дин я!
Имансузвилелай кьулухъ виридалайни залан гунагь – им инсан яна кьин я. Амма бязибур патал и гунагь «жигьаддин» эвер гунрикди адетдиндаз элкъвенвай кар хьанва.
Абурун «гьерекатрин» ягъун кьазвай лишан Халикьдин ﷻ диндин вязер ийизвайбур, ислягьвилин фикирар чукIурзавайбур, марифатдин жигьетдай са акьван пайгар тушир ихьтин девирда руьгьдинни ахлакьдин ерияр хуьниз эвер гузвайбур я. Экстремистрин «пак тир» ажугъ гьукуматдин органрин къуллугъчийрал, полицейскийрал къванва. Эхиримжибурук «кафиррин» гьукуматдиз къуллугъзава лугьуз, тахсирар кутазва, абур «тагутдин» кьушун я лугьузва, яни Исламдин душманрин.
Авайвал лугьузва, мусурманрик кутазвай вири и тахсирар вичихъ Шариатдин бине авачир гьакIан буш ихтилатар я. Чна, мусурманри, къарар аквазвай хьтин шартIарал бинеламиш хьана акъудна кIанзавайди я. Абуру лагьайтIа, къарши тереф лугьузва, гьикI хьи Абдулвагьабан терефдарри тахсирар кутазвайбуру капI ийизва, диндин маса къанунар кьиле тухузва ва «вун вуж я?» лагьай суалдиз жаваб гузва: «Зун мусурман я, альгьамду ли-л-Лагь!» Ихьтин ксар инанмишсузбур я лугьудай ихтияр ни гана? Абуру къенепатан крарин органра къуллугъзава лугьуз? Вуч тафават ава абуру гьина кIвалахзаватIа!? Гьина абуру кIвалахзаваз хьайитIани, абур мусурманар я. Фикир це, чан аламайла абурал мусурманрин тIварар алай – Мугьаммад, Агьмад, Абдулла, Абдурагьман, Али, Умар ва мсб., кьейидалай кьулухъ абур мусурман адетралди кучудда: мискIинда чуьхуьда, мусурманрин сурара кучудда, кьейидахъ кIелдай дуьаяр кIелда («Талкьин» ва мсб.), сурарал экуьнахъ ва нянихъ Къуръан кIелдай ван жеда, башсагълугъвал гудайла «аль-Фатигьа» сура кIелзава, абурун тIварцIихъай садакьа гузва. Вири и крар мажусийрин ва имансузбурун гьакъиндай кьиле тухузвайди туш. Нагагь абур мусурманар туштIа, бес вужар хьурай? ЯтIа Дагъустанда дяве нин аксина кьиле тузва? Мусурманрин аксина!
Аллагь Таалади лугьузва (мана): «Гьакъикъатда, За Адаман веледар виниз акъудна» (сура «Аль-Исраъ», 70-аят) Гьар са инсан Адаман велед я ва гьар са инсан Халикьди ﷻ Вичи дережадиз хкажнава. Къуръанда Халикьди ﷻ инсан яна кьиникьал къадагъа эцигнавай гзаф кьадар аятар ава, и тахсиркарвиляй Жегьеннемдалди жазаламишда лагьана хиве кьунва. «Гьар ни хьайитIани кьасухдай инанмишди кьена хьуй, ахьтинди Жегьеннемдин цIалди жазаламишда, ана ам эбеди яз амукьда (эгер ада ам яна кьин вичиз гьалаларнатIа). Аллагьдиз ﷻ ихьтиндакай хъел жеда, ам негьламишда ва гьелекдай жаза гьазурда» («Ан-Нисаъ» сурадин 93-аятдин мана). Ни Аллагьдин ﷻ эмирар кьилиз акъудзавачтIа, ахьтиндаз Адахъай кичIе туш, гьавиляй мусурманар яна рекьизвайдаз эхиратда виридалайни пис жаза гуда. Шариатдал амал авунин карда Мугьаммад Пайгъамбар ﷺ чун патал виридалайни хъсан чешне я. Аллагь Таалади лугьузва (мана): «Гьакъикъатдани, куь Пайгъамбар куьн патал гьакъикъатдин рехъ кьунин лап хъсан чешне я» («Аль-Агьзаб» сура, 21-аят) И савадсузри Пайгъамбардин ﷺ рехъ кьунайтIа, хъсан жедай, гьикI хьи ада Исламдиз эвер гузвай ва далудихъай хъиткьинаруниз, яна кьиникьиз эвер гузвачир.
Пак тир Пайгъамбардивай ﷺ залан гунагьрикай хабар кьунай. Ада жаваб ганай: «Аллагьдиз ﷻ юлдашар барабар гъун (маса худайрихъ инанмиш хьун), инсан яна кьин, диде-бубадихъ яб акал тавун» Гьуьрметлу стхаяр ва вахар! Фикир це, Пайгъамбарди ﷺ гьар гьи тахсир квачир инсан хьайитIани яна кьиникь виридалайни залан гунагь яз гьисабна! Анжах савадсуздаз ихьтин жуьредин тахсикарвилерикай хабар жедач.
Къуй Аллагьди ﷻ чун ва вири мусурманар хуьрай чIуру къастар авай инсанрикай! Я Аллагь, чун Вуна хуьдайбурукай хьурай вири писвилерикай дуьньядани эхиратда ва Вуна гудайбурукай хьурай вири хъсанвилер дуьньядани эхиратда!
